مسأله 17 - اگر طواف را قطع كند ومنافى بجا نياورده باشد اگر بر گردد وتمام كند
طوافش صحيح است .
مسأله 18 - اگر در بين طواف عذرى براي اتمام آن پيدا شد مثل مرض يا حيض يا
حدث بي اختيار پس اگر بعد از تمام شدن چهار دور بوده بعد از رفع عذر برگردد واز
همانجا تمام كند واگر قبل از آن بوده طواف را اعاده كند ، واحتياط مستحب در
فرض أول در غير حيض آنست كه اتمام كند واعاده نمايد .
مسأله 19 - اگر شخصي كه با عذر طواف را قطع كرده نتوانست بجا آورد تا آن كه
وقت تنگ شد اگر ممكن است أو را حمل كنند وطواف دهند ، واگر ممكن نيست
نايب براي أو بگيرند .
مسأله 20 - اگر مشغول طواف است ووقت نماز واجب تنگ شود واجب است
طواف را رها كند ونماز بخواند ، پس اگر بعد از چهار دور رها كرد از همانجا طواف
را تمام كند ، والا اعاده كند .
مسأله 21 - جائز است بلكه مستحب است قطع كند طواف را براي رسيدن به نماز
جماعت يا رسيدن به وقت فضيلت نماز واجب ، واز هر جا قطع كرد از همانجا بعد از
نماز اتمام كند ، واحتياط آن است كه بدستور مسأله 20 عمل كند ، وسزاوار نيست اين
احتياط ترك شود .
مسأله 22 - اگر بعد از تمام شدن طواف وانصراف از آن شك كند كه آيا طواف را
زيادتر از هفت دور بجا آورده يا نه يا شك كند كمتر بجا آورده يا نه اعتناء نكند
وطوافش صحيح است ، لكن در صورت دوم خالى از اشكال نيست واحتياط ترك
نشود .
مسأله 23 - اگر بعد از طواف شك كند كه صحيح بجا آورده آن را يا نه مثلا احتمال
بدهد كه از طرف راست طواف كرده يا محدث بوده يا از داخل حجر إسماعيل ( ع )
طواف كرده اعتنا نكند ، وطوافش صحيح است اگر چه باز در محل طواف باشد واز
آنجا منصرف نشده يا مشغول كارهاى ديگر نشده باشد ، در صورتي كه هفت دور بودن
معلوم باشد بي زيادة ونقيصه .