است كه بعد معلوم شود وضوء يا غسل نداشته واشكال پيدا مىشود .
مسأله 16 - اگر در أثناء طواف شك كند كه غسل كرده است از جنابت يا حيض يا
نفاس يا نه بايد فورا از مسجد الحرام بيرون برود ، پس اگر شوط چهارم را تمام كرده
بوده وشك كرده ، بعد از غسل بر گردد وتتمه را بجا آورد ، والا بعد از غسل اعاده
كند طواف را ، واحتياط آن است كه در صورت أول نيز اعاده كند .
مسأله 17 - اگر آب وچيزى كه به آن جايز است تيمم كند موجود نباشد حكم آن حكم
غير متمكن از طواف است ، پس با مأيوس بودن از پيدا شدن يكى از آن دو ، بايد نايب
بگيرد . واحتياط وجوبي آن است كه اگر جنب وحائض ونفساء نيست خودش نيز
طواف كند وچون مستحاضة بدون بجا آوردن غسلهائى كه بر أو لازم است مىتواند
وارد مسجد الحرام شود وطواف كند ، بنابر اين به احتياطى كه در غير جنب وحائض
ونفساء شد بايد عمل كند ، گرچه دخول مسجد الحرام نيز براي أو خلاف احتياط
استحبابي است .
سوم - طهارت بدن ولباس است از نجاست
ودر آن چند مسأله است :
مسأله 1 - احتياط واجب آن است كه از نجاساتى كه در نماز عفو شده - مثل خون
كمتر از درهم وجامه اى كه با آن نتوان نماز خواند مثل عرقچين وجوراب حتى
انگشتر نجس - اجتناب كند .
مسأله 2 - در خون قروح وجروح اگر تطهير آن مشقت داشته باشد لازم نيست تطهير
كند .
مسأله 3 - در خون قروح وجروح تا آن اندازهاى كه مىشود تطهير كرد ولباس را
عوض كرد احتياط واجب آن است كه تطهير كند يا جامه را عوض كند .
مسأله 4 - احتياط آن است كه اگر مىتواند تأخير بيندازد طواف را تا بشود بىمشقت
تطهير كرد ، تأخير بيندازد به شرطي كه وقت تنگ نشود .
مسأله 5 - اگر طواف كند وبعد از آن كه از طواف فارغ شد علم پيدا كند به نجاست در
حال طواف اظهر آن است كه طوافش صحيح است .