ب - به استناد بعضي از روايات به هشام نسبت داده اند كه ترك تقيه نموده
ومخالف دستور امام دائر به ترك مناظره وامر به سكوت رفتار كرده ودر نتيجة مخالفت
فرمان سكوت وادامه مناظره با دشمنان باعث حبس وكشته شدن " موسى بن جعفر " ( ع )
شده است .
دفاع : 1 - روايات مدح قويتر است ، بلكه بعضي ادعاى تواتر آنها را نموده اند .
بعلاوة توثيق وتجليل دانشمندان بزرگ اسلامى نسبت به هشام ، روايات مدح را
تأييد مىنمايد . بنابر اين هيچ مستبعد نيست كه روايات مدح قدح مجعول ومنشأش حسد
نسبت به مقام " هشام بن الحكم " باشد . چنان كه اين توجيه را تأييد مىكند فرمايش
حضرت " رضا " ( ع ) كه فرمود : رحمه الله كان عبدا ناصحا اوذى من قبل أصحابه حسدا
خداوند رحمتش كند بنده خير خواهى بود ، اصحابش از نظر حسد آزارش كردند .
از اين روايت استفاده مىشود كه أصحاب " هشام بن الحكم " با مخالفين در جعل
نسبت هاى ناروا همكارى داشتهاند چه خوش گفته شاعر عرب : محسد به خلال فيه
فاضلة وليس تفترق النعماء والحسد . يعنى أو نظر به صفات فاضلهاش مورد حسد واقع شده
است ، البتة نعمت از حسد تنگ نظران جدائى ندارد بلكه هر دو بأهم اند . وبر فرض
مجعول نبودن به منظور جمع بين آنها واخبارى كه دلالت بر مدح هشام ودعا كردن أئمة
براي أو واحترام مخصوص نسبت به أو ومقدم كردنش بر ساير أصحاب با جوانيش
وكبر سن سائرين دارند ، لازم است روايات قادحه را حمل بر تقيه نماييم وبگوييم كه آنها
از نظر تقيه وحفظ جان " هشام بن الحكم " از معصوم رسيده است ومؤيد اين
توجيه استرحام حضرت " رضا " ( ع ) وحضرت " جواد " ( ع ) با تعليل به اينكه از ناحية
أهل بيت دفاع مىكرد مىباشد . ( وما در قسمت علاقمندى أهل بيت روايات داله
بر ترحم آن دو امام را براي أو ذكر كرديم ) . چه اگر هشام گناهكار بود وشركت
در خون امام هفتم داشت حضرت رضا وحضرت جواد عليهما السلام براي أو استرحام
نمىكردند ، بنابراين خبري كه از حضرت رضا ( ع ) نقل شده وظاهرش از شركت أو در
خون امام هفتم حكايت مىكند محمول بر تقيه است . بهترى گواه اين توجيه ، فرمايش
هشام بن الحكم ، مدافع حريم ولايت ( فارسي ) — صفحة 72
مساهمون: سيد أحمد صفائي
ص٧٢