بگيرند در اين صورت تكليف ولى چيست ( جواب ) يا خودش بكند يا بدهد بشخص ديگر والله العالم
( س ) هر گاه ميت بوليش وصيت كند كه فلان كس را أجير كن تا نماز وروزه مرا بجا أورد ولى
اطمينان بانشخص وأمثال آن ندارد در اين صورت مىشود ولى خودش بجا آورد يا خير ( جواب ) بلى
مىتواند خودش بجا آورد ومى تواند بديگرى بدهد ( س ) شخص در ماه مبارك غسل جنابت كرد
وبعد از ماه مبارك فهميد كه غسلش صحيح نبوده در اين صورت تكليف چيست ( جواب ) نمازها را
بايد قضا كند واما روزهاى أو پس صحيح است واگر چه احتياط بقضاء آنها نيز بهتر است ( س ) ميت
بوليش وصيت كرد نماز قضاء مرا بر طريق أكمل وأحسن ادا كن طريق أكمل وأحسن آن را بيان
فرمائيد ( جواب ) اتيان كند با حضور قلب ومستحبات را مهما أمكن ترك نكند ( س ) هر گاه
شخص روزه قضاء يا روزه كفاره بر ذمه داشته باشد آيا مىتواند روزه قضاء والدينش را بگيرد يا خير
( جواب ) روزهائى كه واجب است بر أو از براي والدين مىتواند بگيرد واما اگر تبرعا خواسته باشد
بكند با وجود روزهاى واجبي خودش نمىتواند بكند والله العالم ( س ) هر گاه شخصي پنج شش
سال نماز قضاء مثلا بر ذمه دارد از خودش ووالد پنش در أثناء قضاء جديدى براي أو رخ داد آيا
مىتواند قضاء جديد را قبل از قضاء سابق مذكور بجا آورد يا نه ( جواب ) بايد بترتيب بكند بلى اگر
قضاء جديد را در روز خودش بجا آورد وبعد هم بمقتضى الترتيب اعاده كند أحوط است والله العالم
( س ) ميت بوليش وصيت كرد كه يك سال نماز قصر واتمام براي من بجا آور كيفيت آن را بيان فرمائيد
( جواب ) نماز صبح را يك مرتبه بكند ونماز ظهر وعصر را قصرا وتماما بكند ونماز مغرب را يك
مرتبه بكند ونماز عشا را قصرا وتماما بكند وهكذا تا يك سال والله العالم ( س ) شخصي تا سينه در آب
باشد مىتواند غسل ارتماسى در آن حال بكند يا نه ( جواب ) بلى مىتواند والله العالم ( سوال ) در نماز
هر گاه در كلمه اخلال واقع شود آن كلمه را اعاده بدون اتمامش يا بااتمام آن بنيت قربت
( جواب ) مخير است ما بين قطع واتمام هر گاه آن غلط مغير معنى نباشد وبهتر در اين صورت اتمام
است بقصد قربت وعلى اى حال اگر آن كلمه از قرائت يا ذكر واجب باشد بايد اعاده كند واگر
آن غلط مغير معنى است بايد قطع كند والله العالم ( سؤال ) كفاره روزه مىتوان نان داد يا خير
ومقدارش در عيار بزرگ چه قدر است ( ج ) بلى مىتوان نان داد ومقدار آن يك مد است وهر مدى يك صد
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي ) — صفحة 258
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٢٥٨