جايز است وجايز است كه بر أو شرط كند كه بر فرض تلف يا سرقت هر چند بدون تقصير ضامن
باشد لكن لابد است كه مدت وعمل وأجرت معين باشد
( مسألة 16 ) جايز نيست كه دو نفر را
أجير كنند كه براي ميتى در يك وقت نماز بجا اورند زيرا كه منافي است با ترتيب كه در قضاء
نماز معتبر است بخلاف روزه كه ترتيب در آن معتبر نيست وهم چنين جايز نيست استيجار يك نفر
براي نيابت حج دو نفر وجايز است دو نفر را أجير كنند در يك سال كه هر دو حج مندوب براي
يك نفر بجا آورند وهم چنين براي نيابت زيارة دو نفر جايز است يكي را نايب كنند يا دو نفر را
براي يك نفر در يك زمان نايب الزيارة كنند چنانچه جايز است كسى تبرعا براي يك نفر يا چند
نفر حج وزيارت بجا آورد چنانكه جايز است بدون قصد نيابت بجا آورد وثواب آن را هديه كند
براي يك نفر يا چند نفر
( مسألة 17 ) جايز نيست كسى أجير شود براي نيابت از نماز براي
كسيكه زنده باشد هر چند نماز مستحبى باشد بلى جايز است نيابت از زنده زيارة وحج مندوب
ونماز زيارة را بجا آورد زيرا كه آن نماز بعنوان نيابت نيست بلكه بسبب آن است كه زيارة سبب
استحباب دو ركعت نماز است بعد از آن ومحتمل است كه بقصد نيابت هم جايز باشد زيرا كه نماز تابع
زيارة است وأحوط آن است كه نماز را بقصد آنچه در واقع خدا مىخواهد بجا آورد
( مسألة 18 )
اگر عملي را براي غير بجا آورد بدون امر واذن أو مستحق عوض بر أو نيست هر چند بخيال آن بجا آورد
كه باو عوض مىدهد وندهد
( مسألة 19 ) اگر امر كند كسى را بكارى واو بجا آورد پس اگر بقصد
تبرع آورده مستحق اجرت بر آن نيست هر چند قصد امر كننده اجرت دادن بوده واگر بقصد اجرت
بجا آورده وعمل اجرت دار باشد مستحق آن است هر چند قصد امر كننده آن بوده كه أو تبرعا بجا
آورد خواه شغل عامل عمل استيجاري وگرفتن اجرت باشد يا نه بلكه هم چنين است در صورتيكه
عمل را نه بقصد تبرع ونه بقصد اجرت بجا آورده زيرا كه عمل مسلم محترم است واگر اختلاف كنند
امر كننده بگويد بقصد تبرع اوردى واو منكر باشد قول عامل مقدم است مگر آنكه قرينه در بين
باشد بر قصد يا شرط تبرع
( مسألة 20 ) هر چيزيكه انتفاع از آن ممكن باشد بمنافع محلله مقصوده عقلاء
بابقاء عين آن اجاره اش صحيح است وهم چنين هر كار حلالى كه مقصود عقلا باشد غير از بعض
كارها كه استثنا شده جايز است اجاره بر آن هر چند غرض عقلاء نادرا بان تعلق گيرد كه در آن