كه أب دهن را فرو نبرد تا سه مرتبه جمع كند وبيندازد
( مسألة 5 ) در صورتيكه بداند كه اگر
مضمضه كند أب بدون اختيار يا بفراموشى فرو مىرود جايز نيست مضمضه كند ( دهم ) كسيكه ملاعبه
يا ملامسه كند وقصد انزال بان نداشته باشد وعادت أو هم انزال بمثل ان نباشد واتفاقا انزال شود قضا
كند بنابر أحوط هر چند أقوى عدم وجوب ان است
( باب سيم در زمان روزه بدان كه وقت ان روز است )
ودر تمام أيام سال صحيح است غير از روز عيد فطر وقربان وأول روز طلوع صبح صادق است وأول زمان
افطار مغرب شرعي است وان وقتي است كه سرخى جانب مشرق تمام شود وواجب است امساك كردن
جزئي از طرفين شب از باب مقدمه تا يقين كند كه تمام روز را امساك نموده وسنت است تأخير افطار
تا بعد از فريضة مغرب وعشا تا نماز صائمين بر أو نوشته شود مگر كسيكه منتظرى داشته باشد براي
افطار يا انكه تأخير افطار منافى خضوع واقبال در حال نماز باشد هر چند بسبب عادت قهوه وچاهى
وتتن وترياك باشد كه در اين فرض بهتر ان است افطار را مقدم دارد بر نماز وبقدر امكان تحفظ كند كه
وقت فضيلت نماز فوت نشود
( مسألة 1 ) امساك شب يا شب وروز با هم بقصد روزه مشروع نيست
ونه دخول چيزى از شب در ان مگر از باب مقدمه علميه
( باب چهارم در شرايط صحت روزه وشرايط وجوب ان ودر ان چند فصل است )
( فصل أول ) در شرايط صحت روزه وان چند چيز است ( أول ) اسلام وايمان پس روزه غير
مؤمن صحيح نيست هر چند جزئي از روز خارج از اسلام وايمان باشد پس اگر در روز كافر مسلمان
شد ولو پيش از زوال روزه ان روز صحيح نيست چنانچه چنين است كسيكه در روز روزه مرتد شود
وهمان روز توبه كند هر چند در روزه واجب معين باشد وپيش از زوال تجديد نيت نمايد بنابر أقوى
( دويم ) عقل پس صحيح نيست روزه ديوانه اگر چه ادوارى باشد وكمى از روز نوبت جنون أو باشد
چنانچه صحيح نيست روزه كسيكه جزئي از روز مست يا بيهوش شود واز شب نيت روزه كرده باشد
بنابر أصح ( سيم ) باقي نماندن بر جنابت يا حيض يا نفاس تا صبح بعد از انكه پيش از صبح پاك شده
باشد بتفصيلى كه گذشت ( چهارم ) خالى بودن از حيض ونفاس در تمام روز پس روزه حايض ونفساء
باطل است هر چند يك لحظه پيش از غروب حادث شود يا يك لحظه بعد از طلوع فجر صادق خون