بدهد بلكه بايد بشصت نفر بخوراند يا بدهد وهر گاه فقير عيالات متعددة داشته باشد هر چند أطفال
كوچك باشند جايز است بعدد هر كدام از انها يك مد باو بدهد
( مسألة 25 ) در ماه رمضان سفر
كردن جايز است هر چند بقصد فرار از روزه باشد لكن مكروه است
( مسألة 26 ) مد ربع صاع
است وصاع ششصد وچهارده مثقال وربع مثقال صيرفي است پس مد صد وپنجاه وسه مثقال ونيم
ويك نخود ونيم است وهر گاه سه ربع وقيه بقالى بوزن نجف بدهد قدرى زيادتر داده كه بيست
ويك مثقال وربع مثقال وسه ربع ربع مثقال بوده باشد
( فصل پنجم ) در چيزهائيكه موجب
قضاء است بدون كفاره وان چند مورد است ( أول ) آنچه گذشت از باقي ماندن بر جنابت در
خواب دويم بلكه سيم نيز هر چند أحوط در هر دو كفاره است نيز بخصوص در خواب سيم ( دويم )
كسيكه اخلال بنيت كند ومفطرات بعمل نياورد يا انكه بقصد رياء يا بقصد قطع يا قاطع روزه را
فاسد كند ( سيم ) كسيكه غسل جنابت را فراموش كرده ويك روز يا چند روز بر أو بگذرد چنانچه
گذشت ( چهارم ) كسيكه تفحص از فجر نكرده مفطرى بعمل أورد ومعلوم شود كه صبح بوده چه
قدرت بر فحص از فجر داشته باشد يا بسبب كورى يا حبس ونحو ان عاجز از ان باشد يا انكه صبح را
نشناسد يا انكه تفحص كرده وبا شك يا ظن بطلوع صبح مفطرى بعمل أورده ومعلوم شود كه صبح
بوده بلكه با يقين ببقاء شب نيز با تبين خلاف أحوط قضاء است ودر بطلان روزه بان فرق نيست
بين رمضان وغير ان از روزه هاى واجب ومندوب بلكه در غير رمضان أقوى بطلان روزه بان است
حتى با تفحص از فجر واعتقاد ببقاء شب با تبين خلاف ( پنجم ) كسيكه اعتماد كند بقول مخبر كه شب
باقي است ومفطرى بعمل أورد بعد از ان خلاف ان معلوم شود ( ششم ) كسيكه اعتماد نكند بقول
مخبريكه بگويد صبح شده بگمان انكه مزاح مىكند يا يقين نكند بصدق أو ومفطرى بجا أورد
( هفتم ) كسيكه بمجرد اخبار مخبر كه بگويد مغرب شده افطار كند وبعد كشف خلاف شود هر چند
بسبب كورى يا حبس ونحو ان بر أو تقليد مخبر جايز باشد وهم چنين در صورتيكه يك عادل بلكه
عدلين اخبار كنند كه مغرب است وافطار نمايد بلكه در صورتيكه اعتماد كند بمخبرى كه جايز نباشد أقوى
وجوب كفاره است نيز ( هشتم ) كسيكه در هواي صاف بسبب تاريكى يقين بمغرب كند وافطار
نمايد وخلاف ان معلوم شود بخلاف صورتيكه با شك يا ظن بمغرب افطار كند كه لزوم كفاره نيز