بلعمى است ، و هر كجا بلعمى مطلق گويند مقصود ابو على است نه ابو الفضل .
و گاه او را فقط ابو على گويند بى ذكر نام . مقدسى او را از وزراء منصور بن نوح ( 350 - 365 ) شمرده و اميرك بلعميش خوانده است .
از گفتهء مقدسى چنين معلوم مىشود كه وى دو بار در دوران امارت منصور به وزارت رسيده است ( 338 ) چه او وزراء اين امير را بدين ترتيب ياد كرده است كه « در ابتداء امارت منصور ، بلعمى وزارت داشت . بعد به عتبى ( يعنى - ابو جعفر ) افتاد ، باز بلعمى وزارت يافت ، و در آخر عتبى به وزيرى اختيار شد . » گرديزى او را از وزراء امير رشيد عبد الملك دانسته و گويد : وزارت از يوسف بن اسحاق گرفتند و به ابو على محمد بن محمد البلعمى دادند ، و بعد افزوده كه ميان او و البتكين عهد بود كه هر دو نايب يك ديگر باشند ، و بلعمى هيچ كار بىعلم و مشورت البتكين نكردى ( 161 ) .
و در جاى ديگر گويد : چندگاه وزيرى ميان ابو على بلعمى و ابو جعفر عتبى افتاده بود ، و بو على در جمادى الاخرهء سال 363 درگذشت ( 163 ) .
ياقوت در كتاب معجم الادباء در شرح حال ابو سعيد سيرافى نوشته است : كه نوح بن نصر و ابو على در سال 340 نامهاى به سيرافى نوشته و از او سؤالاتى نمودهاند . ( 3 / 100 ) ترجمهء تاريخ طبرى به توسط اين بلعمى يعنى ابو على در دورهء امارت منصور بن نوح در سال 352 صورت گرفت ، و نام منصور در ديباجهء كتاب بدين عنوان برده شده است .
« ستايش امير ابو صالح منصور بن نوح » ولى ترجمهء تفسير طبرى معلوم نيست كه در عهد وزارت وى بوده يا ديگرى .
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 350
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٥٠