در آثار الوزراء آمده است : كه ابو على در تاريخ 365 وزير منصور بن عبد الملك بن نوح شد ، كه قطعا كلمهء ( عبد الملك ) در اينجا زائد و غلط است ، و نيز در طبقات ناصرى به غلط على البلعمى ذكر شده كه مقصود ابو على است .
در تاريخ گزيده ( 383 ) و جهان آرا هم ابو على وزير منصور ، مترجم تاريخ طبرى دانسته شده است .
گفتهء مورخان در تاريخ وفات ابو على مختلف است ، گرديزى چنان كه گفته شد وفاتش را در سال 363 دانسته است ، اما صاحب تاريخ يمينى گويد :
كه امير رضى نوح بن منصور ( 365 - 382 ) پس از فرار از مقابل بغراخان از بخارا به آمويه در سال 382 ( به گفتهء گرديزى ) يا سال 384 ( به قول ابن اثير ) وزارت را به ابو على داد ، و او چون از عهدهء اجراء امور وزارت عاجز آمد لهذا امير رضى ابن عزير را از خوارزم بخواست و وزارت به دو داد .
و گرديزى در اين جا تنها وزارت ابن عزير را ياد كرده و از وزارت بلعمى اسمى نبرده است .
پس چنان كه ملاحظه مىشود عبارت يمينى صريح و روشن است در اينكه بلعمى تا تاريخ 382 يا 384 زنده بوده است ( يادداشتهاى قزوينى 7 / 367 - 368 ) ريو در فهرست نسخ فارسى بريتيش موزيوم ( 1 / 70 ) وفات ابو على را در سال 386 نوشته است . بارتولد در ترجمهء انگليسى تركستان ( 10 ) گفتهء ريو را در اين تاريخ خطا و اشتباه دانسته ، گويد : تاريخ 386 راجع به وفات ابو على سيمجور است نه وفات بلعمى وزير ، و ريو بد فهميده است .
ثعالبى در كتاب يتيمة الدهر مكرر از ابو على بلعمى نام برده است ، از جمله از ابو الحسن على بن الحسن اللحام اشعارى در هجو او نقل كرده كه در جملهء آنها قطعهاى است به مطلع زير :
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 351
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٥١