302 وفات نمود .
( تاريخ سمرقند نسخهء عكسى ص 31 و يادداشتهاى قزوينى 7 / 260 ) ابو الفضل بلعمى : سمعانى در كتاب انساب نام و نسب وى را چنين آورده است :
ابو الفضل محمد بن عبيد الله بن محمد بن عبد الرحمان بن عبد الله بن حبسى بن رجاء بن معبد [ 1 ] . و از ابن ماكولا وجه اين نسبت را چنين نقل نموده است كه موقعى كه مسلمة بن عبد الملك داخل روم گرديد ، رجاء بن معبد ( سعيد - شرح يمينى ) بر بلعم كه شهرى از بلاد روم مستولى شد ، و در همان جا اقامت گزيد ، و نسل او در آنجا بسيار شد ، و اولادش به بلعمى مشهور شدند .
و باز سمعانى گويد : به خط ابو سعد محمد بن الحميد عبدانى خواندم كه : ابو العباس معدانى گفت كه : ابو الفضل بلعمى نسبش به علوان مىرسد ، و جدش بهار بن خالد از فرسان تميم بود كه در سپاه قتيبة بن مسلم به مرو در آمد ، و در پائين قريهء بلاشجرد در موضعى كه آن را بلعمان گويند نزول كرد ، و بلعمى منسوب به بلعمان مرو است .
در الفتح الوهبى شرح تاريخ يمينى نام پدرش عبد الله آمده ( 1 / 89 ) و در كامل ابن اثير گاه عبد الله و گاه عبيد الله ذكر شده است .
در كتاب طبقات الشافعية الكبرى سبكى ( 2 / 161 ) و يتيمة الدهر ثعالبى و در كتاب كامل ابن اثير ، بلغمى ( با غين نقطه دار ) به جاى بلعمى ياد شده است كه اشتباه و بايد غلط چاپى باشد .
ابو الفضل بلعمى وزير امير اسماعيل بن احمد امير خراسان و از بزرگان علم و ادب و اهل حديث ، و در عقل و راى يگانهء روزگار خويش و
هامش
[ 1 ] - ياقوت در معجم البلدان : . . . عبد الله بن عيسى التميمى البلعمى در كلمهء بلعم ( 1 / 722 ) ( و كان من الادباء البلغاء ذكرته فى اخبار الوزراء )