پيداست كه وى وزير ابو القاسم نامى از شاهان سامانى بوده كه مراد امير رضى نوح بن منصور است ( علامهء قزوينى 7 / 274 ) و آنچه در يتيمه الدهر ( 4 / 154 ) در عنوان اين قصيده « ابى محمد عبد الله بن احمد بن عزير » نوشته شده و پدرش احمد ذكر شده مسلما كلمهء « احمد » خطاست ، و چنان كه در بيت سابق آمده است نام پدرش محمد است . و همچنين در تاريخ نرشخى ( 132 ) كه امير محمد بن عبد الله بن عزير آمده ، نادرست است و صحيح ابو محمد عبد الله بن عزير است .
ابن اثير در چند موضع كتاب كامل از او ياد كرده ، در يك جا او را عبد الله بن عزير ( 9 / 9 ) و در مواضع ديگر ابن عزير بى ذكر نام خوانده ( 9 / 10 ) و گفته :
ابن عزير نوح بن منصور را برانگيخت تا حسام الدوله تاش را معزول كند ، و ابو الحسن سيمجور را دوباره به حكومت و سپهسالارى خراسان منصوب نمايد ، و وزارت او در سال 373 بود . ( 9 / 9 ) عتبى وزارت عبد الله بن عزير را پس از عزل عبد الرحمن فارسى دانسته ، و چون به گفته گرديزى عزل عبد الرحمن در ربيع الاول 376 بوده بنابر اين بايد اين سال ابتداء وزارت وى باشد .
در جمادى الاخره سال 377 عبد الله بن عزير از وزارت معزول گرديد و به خوارزم نفى بلد شد ( يمينى 1 / 252 ) و نفى بلد او در حدود سال 379 بوده . ( يادداشت قزوينى ) .
ابن عزير تا سال 383 كه بغراخان بخارا را گرفت در خوارزم اقامت داشت ، و در ربيع الاول اين سال كه امير رضى از بخارا به آمل شط شد ، ابن عزير را از خوارزم بخواند ، و وزارت خويش براى مرتبهء دوم به او تفويض كرد .
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 342
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٤٢