نيمهء شوال سال 366 درگذشت . و مدت ملكش پانزده سال بود . ( 8 / 223 ) و نرشخى روز وفات او را يكشنبه شانزدهم محرم سال 365 و مدت پادشاهيش را پانزده سال و پنج ماه دانسته است . عتبى وفات او را روز سه شنبه يازدهم شوال و مدت امارتش را پانزده سال و نه ماه گفته است . خواند امير در كتاب حبيب السير وفات منصور را در يازدهم رجب سال 365 و مدت ملكش را يازده ( ؟ ) سال نوشته است .
منصور را در ايام حيات امير مؤيد ، و پس از وفات ، امير سديد لقب دادند . ( 2 / 363 )
ص 135 س 2 البتكين : از اعلام تركان است و گاه « باء » آن به « فا » بدل كنند و الفتكين گويند . فراى آلپ alp را به معنى شجاع و تكين ( يا - تگين ) را به معنى شاهزاده دانسته است .
او از غلامان سامانيان بود كه در زمان امير نوح امارت لشكر يافت ، و در زمان عبد الملك بن نوح قدرت و نفوذش در دربار بخارا افزايش يافت ، و در سال 349 به سپهسالارى خراسان منصوب گرديد . اما مدت زيادى نگذشته بود كه عبد الملك درگذشت ، و براى جانشينى وى امراء مشورت كردند ، و از البتكين كه بزرگترين امراء بود نظر خواستند ، كه كرا به پادشاهى بردارند . چون منصور جوان بود ، البتكين عم او را براى پادشاهى اختيار كرد . اما قبل از اينكه جواب البتكين برسد ، امراء منصور را به امارت بنشاندند ، از اين جهت البتكين پس از پادشاهى منصور از و متوهم گرديد ، و به اظهار اطاعت و ارسال تحف اكتفا كرد ، و مدت شش سال ديگر در خراسان در مقام سپهسالارى باقى بود . پس از آن كه او را ببخارا خواستند از رفتند به بخارا خوددارى نمود ، و با سه هزار نفر از غلامان خاص
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٣٥