راهى كه از بخارا به ترمد و بلخ روند از بخارا تا فراجون يك منزل ، و از فراجون تا ميان كال يك منزل ، و از ميان كال تا مايمرغ يك منزل ، و از مايمرغ تا نسف يك منزل ، و از نسف تا سوبخ يك منزل است . ( 423 ) اصطخرى گويد : از راه بخارا به بلخ از سوبخ مىگذرد . ( 331 ) قريهء بزرگ ديگرى هم از نواحى نسف به نام سونج ( به سين مضموم و واو و نون و جيم ) است كه ياقوت از آن ياد كرده ، و لسترنج در كتاب سرزمينهاى خلافت شرقيه ( 501 ) از آن اسم برده است . ( 3 / 197 ) و آنچه در حدود العالم « سونخ » ذكر شده درست نيست ، و صحيح سوبخ است كه در حاشيه آن نوشته شده است . ( 108 )
ص 92 س 14 حميد بن قحطبه : ( حميد به ضم حاء ) از امراء بزرگ خلفاء عباسى است كه پس از مرگ پدرش قحطبة بن شبيب طائى امارت لشكر يافت ، و به بغداد شد ، و مدتى از طرف خلفاء حكومت مصر به دو محول شد . و در سال 145 مأمور جنگ روميان گرديد ، و به مرز شام رفت ، و در واقعات و جنگهاى چندى شركت كرد . و در سال 159 درگذشت ، پس از مرگش عبد الله پسرش جانشين وى گرديد ، و تا آخر سال امارت خراسان را داشت .
( طبرى 10 / 142 و 456 ابن اثير 6 / 14 العبر 1 / 233 گرديزى 159 )
ص 94 س 8 حسين بن معاذ : فرزند معاذ بن بن مسلم است . طبرى نوشته است كه او رضيع موسى الهادى بود . ( 10 / 586 ) گرديزى گويد : در ايام حكومت معاذ حسين در نيشابور حاكم بود در آن شهر بمرد . ( 127 ) از تاريخ نرشخى چنين برمىآيد كه حسين در ايام حكومت پدرش معاذ در خراسان والى بخارا بوده ، و با پيروان مقنع پيكار و مبارزه نموده است .
ص 95 س 8 جبرئيل بن يحيى : مكنى به ابو جعفر از سرداران بزرگ عرب است . طبرى او را خراسانى خوانده ، و در حوادث سال 141 گويد : بناء مصيصه
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 283
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٢٨٣