( طبرى 10 / 74 ابن اثير 5 / 168 گرديزى 120 و 121 ترجمهء تاريخ يعقوبى 2 / 336 الاعلام زركلى 3 / 239 )
ص 86 س 10 زياد بن صالح : از قبيلهء خزاعه و از امراء عرب بود ، و در ما وراء النهر از جانب ابو مسلم خراسانى حكومت داشت ، در سال 135 سركشى آغاز كرد ، و از اطاعت ابو مسلم بيرون شد . ابو مسلم پس از اطلاع از نافرمانى وى بشتاب به جانب بخارا حركت كرد . جمعى از سپاهيان زياد همين كه خبر آمدن ابو مسلم را شنيدند ، زياد را خلع نمودند . و به ابو مسلم پيوستند .
زياد وقتى كه خبر تسليم سران لشكر را به ابو مسلم دانست ، به دهقانى از دهاقين باركث پناهنده شد ، و او از بيم جان خود زياد را كشت و سرش را به نزد ابو مسلم فرستاد .
باركث ( به سكون راء و فتح كاف و ثاء مثلثه ) قريهاى از قراى اشروسنه بود كه بعد به سمرقند پيوسته شد .
( طبرى 9 / 1988 و 10 / 18 و 46 و 80 و 82 ابن اثير 5 / 170 ياقوت 1 / 464 حبيب السير 2 / 206 )
ص 86 س 11 آموى يا آمويه يا آمويه دريا : اصل آموى و آمويه اسم شهرى بوده كه آن را آمل مىخواندند .
ياقوت گويد : آمل شهرى است مشهور در غربى رود جيحون بر راه كسى كه از مرو به بخارا رود ، و در مقابل جانب شرقى جيحون فربر است ، و بين اين شهر تا ساحل جيحون يك ميل راه است .
اين آمل را آمل زم و آمل جيحون و آمل شط و آمل مفازه هم خوانند ، و آمل مفازه بدان جهت نامند كه بين آمل و بين شهر مرو ريگزارى است كه گذر از آن بسيار دشوار است .
اين آمل را آموى و آمويه نيز خوانند . بعضى گمان كردهاند كه
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 273
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٢٧٣