تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
طبرى و فهرست كامل ابن اثير ) ص 39 س 15 دشتك : فراى گويد ممكن است كلمهء سغدى و به معنى صحرا يا استپ باشد . و به طورى كه از خود تاريخ نرشخى پيداست اسم صحرائى است كه به حصار بخارا پيوسته است . و نيز نام ولايتى است در فارس كه در اينجا مراد نيست . ( فراى يادداشت 130 ) ص 40 س 12 شمس الملك نصر بن ابراهيم : مكنى به ابو الفتح بانى رباط ملك از ملوك خانيه ما وراء النهر است . بعضى از مورخان او را به لقب « الملك العالم » خوانده‌اند . نصر بعد از پدرش ابو المظفر عماد الدوله ابراهيم طفقاج خان بن نصر ( پدر تركان خاتون همسر سلطان ملك شاه سلجوقى ) كه از سال 440 تا 460 سلطنت داشت ، به جاى پدر نشست . او به دختر ، داماد الب ارسلان بود . و بسيار فاضل و شجاع و سايس بود ، خط نيكو مىنوشت ، و از ائمهء حديث سماع داشت . در آخر ذى قعده سال 472 وفات يافت . فراى در كتاب بخارا نوشته است كه : در ميان بناهاى جالب شهر بخارا كه از دورهء قره خانيان باقى مانده كاروانسرائى است كه در واحه مشهور به رباط ملك واقع و در حدود سال 467 ه ( 1075 م ) به امر شمس الملك ساخته شده است . پريتساك Pritsak گويد : ( به نقل فراى ) شمس الملك لقب خاقان بزرگ قراختائى به نام نصر بن ابراهيم ( 460 - 472 ) است . دروازهء ابراهيم به گفتهء بارتولد دروازهء فعلى شيخ جلال مىباشد . ( ابن اثير 9 / 104 تركستان بارتولد 102 معجم الانساب 312 راحة الصدور 120 و 133 جهان آرا 164 و مزارات بخارا 20 فراى 131 ) ص 40 س 14 شمس آباد : خلاصه اين قسمت در كتاب A . Burns