تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢
( 1 ) شب را در روز و داخل مىنمائى روز را در شب و بيرون مىآورى « 1 » زنده را از مرده و بيرون مىآورى مرده را از زنده و روزى مىدهى هر كه را مىخواهى بىشماره و اندازه خداست شكافندهء شب « 2 » براى بيرون آوردن صبح و شكافندهء دانه و هسته است ، تنزيه مىكنند براى او آنچه در آسمانها و زمين است و اوست غلبه‌كنندهء با عزّت و حكم‌كنندهء دانا خداوندا آنچه را گفته‌ام من از گفتارى يا قسم ياد نموده‌ام از سوگند ياد نمودنى يا شرط نموده‌ام از شرطى در روز من « 3 » اين روز و شب من اين شب پس اراده و خواهش تو « 4 » در نزد همهء آنهاست آنچه را كه خواسته‌اى از آن شده است و آنچه را كه نخواسته‌اى تو از آن نشده ( 2 ) پس دفع كن از من بلاها و موانع خير را به قدرت و توانائى خود پس به درستى كه نيست بيرون آمدن از معصيتى و نه توانائى بر عبادتى مگر به خداى بلند مرتبهء بزرگ ، خداوندا به حقّ اين نامها كه ثابت‌اند در نزد تو رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و بيامرز مرا و رحم نماى بر من و قبول كن توبهء مرا و قبول نماى از من پشيمانى ( يا عبادت ) مرا و نيكو گردان از براى من حال مرا و آسان گردان براى من كارهاى مرا و فراخ گردان بر من روزى مرا و بىنياز گردان مرا به سبب بخشش ذات خود از همهء خلايق خود و نگاهدار روى مرا و دست مرا و زبان مرا از سؤال نمودن از غير تو و بگردان از براى من از امر من گشايشى و محلّ بيرون رفتنى پس به درستى كه تو مىدانى و نمىدانم من و قادر و توانائى تو و نيستم من قادر و تو بر همه چيز توانائى به حقّ شفقت تو اى رحم‌كننده‌ترين رحم‌كنندگان و شفقت كند خداى بر محمّد كه پيشواى فرستادگان است [ بر محمّد كه پيشواى فرستادگان است ] و بر آل او كه پاكانند از گناه . ( 3 )

ب : دعاهاى مولايمان حضرت على بن ابى طالب عليه السلام

ذكر آنچه را كه اختيار نموده‌ايم آن را از حرزها و دعاهائى كه منسوب است به مولاى ما امير المؤمنين و يعسوب الدّين و امام المتقين على بن ابى طالب عليه افضل الصّلوة و السّلام :
هامش
( 1 ) مثل آفريدن آدمى و حيوانات را از نطفه و باز نطفه را از حيوانات ، يا مؤمن از كافر و كافر از مؤمن چنانچه در بعضى از احاديث واقع شده است . ( 2 ) يا آن كه خلق‌كنندهء صبح يا آن كه شكافندهء صبح جهت برون آوردن آفتاب . ( 3 ) يعنى در اين روز و در اين شب . ( 4 ) ما حصل آن كه هر گاه امر خيرى را مثل عبادتى يا طاعتى را كه قصد نمايم بجا آوردن آن را حتّى آن كه بر خود لازم گردانم به عنوان قسم و شرط و نذر پس مادام كه ارادهء تو تعلّق به آن نگيرد ميسّر نمىشود و اگر خواهش تو به آن تعلّق گيرد و خواسته باشى تو آن چيز را و توفيق دهى مرا به آن ، ميسّر خواهد شد و به عمل خواهد آمد . حاصل آن كه همهء اشيا موقوف به ارادهء تو است . و اللَّه يعلم
مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — صفحة 172 | السيد ابن طاووس / الطبسي