( 20 ) نظرى به موسيقى از طريق كتاب و سنت ، سيد مصطفى شريعت
قم ، انتشارات اسماعيليان ، چاپ اوّل ، 1372 ش . چهار جلد در يك مجلد .
در آغاز كتاب پس از ارائهء فهرست بيست صفحه اى براى جلد اوّل و دوم آن پيشگفتارى آمده است . آنگاه نويسنده به پيدايش موسيقى و زمينه هاى كاربرد آن در روزگاران گذشته اشاره مىكند و بر اين باور است كه در زمانهاى پيشين موسيقى در بزمها و عشرتكده ها ، جنگها ، عزاداريهاى شخصيتهايى از قبيل سلاطين به كار مىرفته است و قاطعانه ادعا مىكند كه اسلام با همهء اين موارد و كار برد موسيقى در آنها مخالفت مىكند .
بخش بعدى جلد اوّل كتاب به نقل و توضيح ديدگاههاى فقهاى شيعه اختصاص دارد .
در پايان نويسنده محترم نتيجه مىگيرد كه حرمت غنا اجماعى است و نام گروهى از فقيهان شيعه را كه بصراحت ادعاى اجماع كردهاند ، مىآورد . در همين فصل نويسنده محترم پنج مسأله را طرح كرده : اوّل توضيح و تعريف مفهوم « غنا » در اين باره نخست نظر شيخ انصارى را آورده ، آنگاه خود نظرى جديد ابداع كرده و اين نظر را برگرفته از قرآن مىداند . در قرآن با استمداد از روايات تفسيرى برغنا ، « قول زور » و « لهو الحديث » اطلاق شده است . و قول به معناى گفتن است كه هر گونه تفهيمى را گرچه با علامت باشد شامل مىشود و تدقيق و تأمل در اين كلمه ما را به معناىِ غنا رهنمون مىسازد . زيرا « غنا » يعنى قول زور و « قول زور » گفته اى است كه همراه با تزوير است ؛ دروغى است كه به زيور حق آراسته شده است ؛ ناحقى است راستنما . پس قول زور ، يعنى گفته اى كه آن را به جلوه و زينت صدق ، به ظاهر آراستهاند و
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2154
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٥٤