زيرا عملًا مىبينيم روز به روز عقبتر مىرويم و آن همه گفتههاى بى عمل هيچ اثرى بر ما نگذاشته است و تنها چند لحظه گوش ما از شنيدن آنها لذت برده است ولى بعداً همچون « سرابى » محو گشته است « وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابِ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمَانُ مَآءً حَتَّى إِذَا جَآءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً » ؛ كسانى كه كافر شدند ، اعمالشان همچون سرابى است در يك كوير كه انسان تشنه از دور آن را آب مىپندارد ، امّا هنگامى كه به سراغ آن مىآيد چيزى نمىيابد » . « 1 »
هامش
( 1 ) . سورهء نور ، آيهء 39