فرضا قبول كنيم كه انس و الفت مسلمانان با قرآن آنان را از معارضه بازداشته است ، ولى از ميان ملل جهان تنها مسلمانان هستند كه با قرآن انس و الفت گرفتهاند و هر روز از روى ميل و اشتياق آن را مىخوانند و يا به تلاوت آن گوش مىدهند ، امّا چرا عربهاى فصيح و بليغ غير مسلمان كه با آن انس نگرفتهاند از معارضه با آن انصراف حاصل نموده و به مقابله با آن برنخاستهاند تا مقابلهء آنها مورد پذيرش ملل غير مسلمان گردد ؟
8 . تاريخ جمعآورى قرآن با اعجاز آن نمىسازد
تاريخ مىگويد : موقعى كه « ابو بكر » خواست آيات و سور متفرّق قرآن را گرد آورد ، به عمر و زيد بن ثابت دستور داد كه درب مسجد پيامبر بنشينند و آنچه كه دو نفر از صحابه پيامبر شهادت دادند كه از قرآن است ، بنويسند ، اين قطعه تاريخى حاكى است كه قرآن كلام خارق العاده نيست ، و اگر چنين بود خودش ، معرف خود بود و در مقام تشخيص آيات قرآن از غير آن ، نيازى به گواهى دو نفر پيدا نمىكرد .
پاسخ : اين اعتراض از جهاتى قابل قبول نيست :
اوّلا : قرآن از نظر بلاغت و اسلوب و روش ، معجزه است ، نه اين كه هر يك از مفردات و كلمات آن معجزه باشد - البته به فرض اين كه اين قطعهء تاريخى صحيح باشد - بنابراين چه بسا ممكن است در