كمترين بررسى و تأمل نشان ميدهد كه عمل آن حضرت بهترين طريقهئى بود كه ميتوانست از شدت اقداماتى كه از معاويه انتظار مىرفت ، بكاهد ، بلكه جز راه او ، راه ديگرى براى اين كار وجود نداشت .
( 1 ) امام حسن كه اين پيشآمدها را همچون حوادث واقعشدهئى در برابر خود ميديد ، با حفظ جان شيعيان و يارانش ، خط ارتباط خود را با نسلهاى آينده محفوظ نگاهداشت بلكه رابطهاى پدرش و جدش را نيز با دورههاى بعد حفظ كرد و مكتب و ايدهاى خود را از فنا و نابودى حتمى نجات داد و تاريخ اسلام را از مسخ و تحريف و رنگآميزى و تزوير بر كنار داشت .
از اعماق پريشانى و شكستى كه دنياى او را فرا گرفته بود ، پيروزى و موفقيتى درخشان و متلألأ براى فكر و معنويت و آينده خود بيرون كشيد . . . .
و دنياى خود را فداى حفظ دين كرد .
و اين همان نشان امامت در اين دودمان پاك و در اين شاخهى برومند درخت نبوت است .
صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: السيد الخامنئي
ص٣٣٥