وحر باشند ومذكر باشند .
وضمير : ( يُرِيدا ) و : ( بَيْنِهِما ) هر دو راجع است به حكمين يا هر دو راجع است به زوجين يا اول راجع است به حكمين وثانى به زوجين و اين احتمال از روى معنى ظاهرتر است .
ومخفى نيست كه آيت ( 1 ) مذكوره دلالت مىكند بر آن كه هر گاه نزاع وخصومت ميان زن و شوهر استمرار يابد واحتياج شود به مصلحى از خارج واجب است بر حاكم شرع كه دو حكم بفرستد تا ميان ايشان اصلاح كنند بر وجهى كه سزاوار باشد .
هامش
( 1 ) آيه ء شريفه در موضوع اصلاح ميان زن و شوهر نازل شده در صورتى كه زن از اطاعت شوهرش تجاوز نموده منجر به نزاع بشود بايد براى اصلاح وخاموش كردن شراره ء مخاصمه به قدر امكان جديت نمود تا منجر بطلاق نه بوده و از رها كردن زنان خوددارى شود همين كه اصلاح ممكن نشد در آن صورت طلاق دادن جايز است چنانچه فرموده ( وإِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما ) .
يعنى در صورت اختلاف زن و شوهر دو نفر شخص مصلح ودانا از اقرباء زن و مرد بايد ميان آنها به عدالت وراستى حكم كنند و پس از رسيدگىهاى دقيق در اولين وقت اصلاح نمايند و يا حكم طلاق دهند .
ومخفى نماند كه اگر حكمين اهل انصاف ودانا باشند اميد هست موافقت ميان زن و مرد را خداوند فراهم آورد به علت اين كه خدا دانا ومطلع است به صلاح و فساد هر موجودى .
و در صورت عدم اراده ء حكمين اصلاح ذات البين را موفقيت حاصل نخواهد شد بلكه وجود حكمين با اين حال موجب ايجاد مخالفت ومزيد بر علت مىباشد .