( بقا و حيات و زندگى انسان تنها با نان نيست . )
و در همين راستا حضرت امير ( ع ) فرمود :
اعمل لدنياك كانك تعيش ابدا و اعمل لآخرتك كانك تموت غدا .
( براى دنياى خود چنان باش كه تا ابد زندگى مىكنى و براى آخرت خود نيز چنان باش كه فردا خواهى مرد . )
و نيز حضرت مسيح ( ع ) فرمود :
احسنوا الى مبغضكم .
( بر كينهتوز خود نيكى كنيد . )
و امام على ( ع ) فرمود :
اذا قدرت على عدوّك فاجعل العفو شكرا للقدرة عليه .
( اگر بر دشمن خود چيره گشتى ، به شكرانهء اين غلبه ، عفو و گذشت پيشه كن . )
و اين گفته بدين معنا نيست كه حضرت تشويق به مسامحه مىكند ؛ بلكه اين ترغيب به نيكوترين طاعات و پاكترين عبادات از طرف اوست . و بايد گفت كه بندگى و سپاس خداى سبحان تنها در روزه و نماز و حج و زكات و . . . محدود نمىشود ؛ زيرا نماز شكر عبد از خداوند خويش ، به خاطر نعمت هستى ، و روزه سپاس اوست به خاطر نعمت سلامتى ، و زكات شكرگزارى اوست به خاطر نعمت بىنيازى ، در اين صورت بىتناسب نيست كه عفو و بخشش ، تشكرى از خدا باشد كه قدرت غلبه بر دشمن را به وى بخشيده است .
اين ظرايف در اسرار عبادت خدا را تنها پيامبر و وصىّ و آنان كه خدا را براى خدا مىپرستند ، درك مىكنند .
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 47
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٤٧