سعادت ، هدايت و مأمور ابلاغ اوامر و احكام الهى و ارشاد و راهنمايى مردم مىگردد .
لذا حضرت محمد ( ص ) مانند خورشيد جهانتاب و امام على ( ع ) همچون ماه ولايت ، فيض ربوبى ، كمال و هدايت الهى را از خاتم الانبياء ( ص ) بهره مىگيرد .
هدف يكى است : « ارشاد به آيينى پايدار . »
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً .
« 3 »
( او خدايى است كه خورشيد را روشنايى و ماه را نور قرار داد . )
ساختار قرآنى محمدى ( ص )
ابن حجر عسقلانى از محدثين مشهور اهل سنت مىگويد : « 4 » « على ابن ابى طالب فرزند عبد المطلب قرشى هاشمى ، كنيهء او ابو الحسن ، پسر عموى رسول اكرم ( ص ) و فرزند دلبند پدرش بود . 10 سال پيش از بعثت پيامبر اكرم ( ص ) به دنيا آمد . حضرت محمد ( ص ) او را در دامن پرمهر خود در كودكى پرورش داد ؛ همواره با او بود و تا زنده بود از او لحظهاى جدا نگرديد . »
اين همراهى و ملازمت با امير مؤمنان در حد اعلاى خود بود بهطورى كه حضرت با هيچيك از صحابه چنين ملازمتى نداشت ، حتى آنان كه در راه يارى اسلام و پيامبر اكرم سختيهاى بسيارى چشيدند .
حضرت على ( ع ) رايحهء خوش نفسهاى حضرت را با جان خود
هامش
( 3 ) . يونس : 5 .
( 4 ) . فتح البارى به شرح البخارى ، 8 / 71 .