رسول گفت : پشيمانى از گنه توبه است
براين حديث اگر قائلى است ، من آنم
بزهد سلمان أندر رسان مرا ملكا
چه يافتم زپدر ركان نژاد سلمانم
بحق أشهد أن لا إله إلا الله
چنان ميران كاين قول بر زبان دانم
توفي في سمرقند سنة 569 ، وقد جاوز الثمانين ، ورثاه بعض تلامذه
في رباعيته :
اى هر مژه در ديده چه سوزن بي تو
هرموى سنانى شده در تن بي تن
من بي توچگونه بگذرانم ، كه جهان
چون چشمه سوزنست بر من بي تو
ورآه بعضهم بعد وفاته في النوم فقال : تجاوزوا عني ببيت قلته في
عجزي :
چار چيز آورده أم يا رب كه درگنج تونيست
نيستى وحاجت وعجز وگناه آورده أم
نفس الرحمن في فضائل سلمان — صفحة 572
مساهمون: ميرزا حسين النوري الطبرسي
ص٥٧٢