مىگرفت . اما ايرانيان از ريش بلند تركها به شدت بدشان مىآيد ، و آن را جاروى خانهء محرومان مىدانند .
چنين به نظر مىرسد كه پوشاك ايرانيان در زمان حاضر همانگونه است كه در زمان پادشاهى كورش بزرگ معمول بوده و تفاوت زيادى نكرده است .
لباس زنان ايران از بسيار جهات مانند لباس مردان است . با اين تفاوت كه شلوارشان از شلوار مردان تنگتر و بلندتر مىباشد . همچنين پارچهاى كه از آن شلوار مىدوزند ضخيمتر است زيرا زنان جوراب نمىپوشند . آنان پاى خود را با پارچهاى كه به شكل نيمچكمه دوختهاند مىپوشانند . اين نيمچكمه كه تا چهار انگشت بالاى قوزك پاشان مىرسد از پارچهء قشنگ و گرانقيمت درست شده ، و يا نوعى كاردستى است . پيراهنشان كه قميص نام دارد و شايد كلمهء شميز
) Chemise (
- پيراهن ، پوشه - از آن آمده باشد از جلو تا ناف باز است . نيمتنهء زنان از كليچهء مردان بلندتر است و تقريبا تا مچ پايشان مىرسد . كمربندشان از كمربند مردان باريكتر مىباشد ، و پهناى آن از يك شست درنمىگذرد .
زنان سر خود را كاملا مىپوشانند و روى آن پارچهاى مىاندازند كه روى شانههاشان مىافتد ، و از جلو ، گردن و گلو و سينهشان را مىپوشاند ؛ و آنگاه كه آهنگ بيرون شدن از خانه مىكنند با چادر سفيد سراسر اندام خود را از سر تا پا مىپوشانند ، و رويشان را چنان زير نقاب پنهان مىدارند كه جز مردمك چشمشان چيزى ديده نمىشود . بر اطلاق زنان ايرانى چهار پوشش جداگانه دارند كه از دوتاى آنها در خانه و از دوتاى ديگر بيرون از خانه استفاده مىكنند . نخست ، پوششى روسرى مانند كه غالبا به منظور آرايش است و تا پشت اندام را مىپوشاند . دوم چهارقد كه پوششى سه گوشه است ؛ ميانش را روى سر مىاندازند و وسط دو دامن آن را زير ذقن به نوعى گره مىزنند كه دو دامن روى سينه را بپوشاند ، و دامن سوم پشت سر را مستور بدارد . پوشش سوم همان چادر است كه سراسر اندام را از سر تا پا مىپوشاند . و پوشش چهارم چيزى شبيه دستمال است كه صورت را مىپوشاند و روى شقيقه بسته مىشود . روى اين روبند آنجا كه چشم است شبكههايى براى ديدن تعبيه شده است .
زنان ارامنه بر خلاف زنان مسلمان اگر شوى كرده باشند روى خود را تا بينى پوشيده مىدارند ، و اين حجاب بدان سبب است كه نزديكان زن شوهردار و كشيشان