تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تبصرة الولي فيمن رأى القائم المهدي ( ع ) ( روزنه اى به خورشيد ) ( فارسى ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
آنها كه بعد از من ، با خروج بر تو نافرمانى خداوند كنند ، او را طلاق بده و افتخار و شرافت مادرى را نسبت به مؤمنين از او بگير . عرض كردم : آن كار زشت آشكارى كه ، اگر زن آن را انجام دهد ، مرد مىتواند او را از خانه بيرون كند چيست ؟ فرمود : فاحشه مبيّنه و آشكار مساحقه ( هم‌جنس بازى است ) نه زنا ، زيرا هنگامى كه زنى زنا كند و حد بر او جارى شود ، زناكار مىتواند با او ازدواج كند و حد ، مانع از ازدواج نمىشود ، ولى در صورت مساحقه ، مىبايست سنگسار شود و سنگسارى ، خوارى است . و آن كس را كه خداوند دستور به سنگسار شدنش را داده است ، او را خوار شمرده و هركس را كه خداوند خوار شمارد دور ساخته ، و هركس را كه خداوند دور سازد هيچ‌كس حق ندارد او را نزديك كند . عرض كردم : اى فرزند پيامبر ! اينكه خداوند به حضرت موسى - عليه السّلام - فرمود :
« فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً »
« 1 » مقصود پروردگار از كندن نعلين در وادى مقدّس چه بود ؟ چون‌كه دانشمندان و فقهاى شيعه و سنى معتقدند كه نعلين آن حضرت از پوست مردار بوده است . فرمود : هركس اين عقيده را داشته باشد به حضرت موسى - عليه السّلام - افتراء بسته است و او را در نبوّت خود نادان شمرده ، زيرا مطلب از دو حال بيرون نيست ، يا نماز خواندن حضرت موسى - عليه السّلام - در آن جايز بوده و يا جايز نبوده است . اگر نماز خواندن در آن جايز مىبود پوشيدن آن در آن وادى مبارك نيز ايرادى نداشت . زيرا هرچه هم كه مقدّس و پاك باشد ، از نماز مقدّس‌تر و پاك‌تر نيست . و اگر نماز خواندن در آن جايز نبود پس بر حضرت موسى اين مطلب را واجب كرده كه آن بزرگوار حلال را از حرام نمىشناخته و نمىدانسته كه نماز در چه چيز جايز است و در چه چيز جايز نيست و اين كفر است . عرض كردم : اى آقاى من ! پس تأويل آن چيست ؟
هامش
( 1 ) - طه / 12 .