گذرى بر زندگى امام چهارم حضرت علىّ بن الحسين ( ع )
ويژگيهاى زندگى امام چهارم ( ع )
بعد از امام حسين ( عليه السّلام ) مقام امامت به فرزندش امام على بن الحسين ( عليهما السّلام ) رسيد ، او را « ابو محمّد » و « زين العابدين » مىخواندند و گاهى « ابو الحسن » ياد مىكردند .
مادرش « شاه زنان » دختر كسرى ( آخرين پادشاه سلسلهء ساسانى ) بود كه به او « شهربانويه » مىگفتند . امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) حريث بن جابر حنفى را كارگزار جانب مشرق قلمرو حكومت ( اسلامى ) قرار داد بعدا حريث دو دختر يزدگرد ( سوّم ) را براى على ( عليه السّلام ) فرستاد و آن حضرت ، شهربانويه را به حسين ( عليه السّلام ) بخشيد و از او امام زين العابدين ( عليه السّلام ) به دنيا آمد و ديگرى را به محمد بن ابو بكر بخشيد ، كه از او قاسم بن محمد ، متولّد شد و قاسم و امام سجّاد ( عليه السّلام ) با هم پسر خاله هستند .
و امام سجّاد به سال 38 هجرى ( پنجم شعبان ) در مدينه متولّد شد ، دو سال از آخر عمر جدّش امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) را درك كرد و دوازده سال از عمر عمويش امام حسن ( عليه السّلام ) را درك نمود و 23 سال با پدرش امام حسين ( عليه السّلام ) بود و بعد از پدر ، 34 سال عمر كرد و سرانجام ( بنابر مشهور ، در روز 25 محرم ) سال 95 هجرى در سن حدود 56 سالگى در مدينه از دنيا رفت و دوران امامت او 34 سال بود و قبرش در