يعنى :
« خورشيد براى على ( عليه السّلام ) هنگامى كه نماز عصر در وقتش از او قضا شد ، بازگشت با اينكه نزديك بود غروب كند ، به گونهاى كه در نقطهء وقت عصر قرار گرفت و مىدرخشيد و بعد از نماز عصر ، همچون ستارهاى كه در پنهانى فرو رود ، فرو رفت .
و بار ديگر در سرزمين بابل ( نزديك كوفه ) خورشيد براى على ( عليه السّلام ) بازگشت و براى هيچ كس از آنان كه بيان قاطع ( براى اثبات نبوّت و امامت خود ) دارند ، خورشيد بازنگشت ، مگر براى يوشع ( وصىّ موسى ) « 1 » و بعد از او براى على ( عليه السّلام ) و اين بازگشت خورشيد ، بيانگر موضوع عجيب و شگفتى است ( و داراى معناى بلند است ) » .
* * *
هامش
( 1 ) - حديث برگشتن خورشيد براى حضرت « يوشع » در كتاب الغدير ، ج 3 ، ص 130 آمده است .