تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 521

مساهمون:

ص٥٢١
مقدّرات ، جريان نيابد . تو حجّت خدا بر همهء انسانها هستى ، و تو برترين اهل زمين در همهء خصلتها مىباشى . تو خورشيد نقطهء كمال شرافت ، و چراغ روشنىبخش تاريكى ، و برگزيدهء خداى رحمن در ميان انسانها مىباشى . تو امام پسر امام پسر امام هستى ، و محور فلك‌هاى آسمان شرافت و كمال مىباشى . [ با قدوم مبارك تو ] همهء زمينيان از جهت عزّت و مقام ، برترى يافتند و از فرازهاى شرافت و كمال بر بالاترين فراز نائل گشتند . اگر زمامداران و شاهان سراسر زمين ، در پناه او قرار گيرند ، عالىترين جايگاه و مقام آنها ، كفش كن امام زمان عليه السّلام است [ يعنى امام زمان عليه السّلام آن چنان در درجهء اعلى است ، كه اگر شاهان جهان در پناه او درآيند ، در جايگاه آخرين صف سرسپردگان آستان قدس امام زمان عليه السّلام قرار مىگيرند ] اى امانت‌دار خدا ! و اى خورشيد هدايت ، اى رهبر خلق و اى درياى عطا ! البته در ظهورت شتاب كن ، شتاب كن كه پايان غيبت به درازا كشيد ، و [ بر اثر عدم ظهور تو ] دين از بين رفت و طريق گمراهى چيره شد » .

[ ميلاد ]

امام زمان عليه السّلام در شب نيمهء شعبان سال 255 ه ق در شهر سامرّاء چشم به جهان گشود . مادر آن حضرت ، مليكه دختر يشوعا ، پسر قيصر روم بود ، و مادر مليكه ، از نسل حواريّون ( ياران خاصّ ) حضرت عيسى عليه السّلام بود و به شمعون ، وصىّ حضرت عيسى عليه السّلام نسبت داشت ، هنگامى كه ( به دست سپاه اسلام ، اسير شد ) نام خود را « نرجس » گذاشت . تا سر پرستش او را نشناسد .