ما منّا الّا مسموم او مقتول
: « هيچ يك از ما از دنيا نرود ، مگر مسموم ( به زهر جفا ) يا كشته شده » ( به شمشير ) .
عالم بزرگ ، كفعمى و غير او ، گفتهاند : « امام حسن عسكرى عليه السّلام را ، معتمد عبّاسى ، مسموم نمود » .
2 - احترام فوق العادهء يكى از رجال برجستهء دولت بنى عبّاس از امام حسن عسكرى عليه السّلام
شيخ صدوق ( ره ) از پدرش و ابن وليد ، هر دو نقل كردند كه « سعد بن عبد اللّه » گفت : جماعتى از كسانى كه هنگام وفات امام حسن عسكرى عليه السّلام حضور داشتند ، و جنازهء او را به خاك سپردند ، و تعدادشان بىشمار بود ، و ممكن نبود آن همه جمعيّت براى دروغ گفتن ، همدست شوند ، خبر دادند كه : ما در ماه شعبان سال 278 ه ق يعنى 18 سال يا بيشتر ، بعد از وفات امام حسن عسكرى عليه السّلام ، در مجلس « احمد بن عبيد اللّه بن خاقان » كه در آن وقت ، عامل خليفه براى اخذ ماليات ، در « قم » بود ، و از سرسختترين دشمنان خاندان نبوّت ، به حساب مىآمد ، حضور يافتم ، در آنجا سخن از آل أبي طالب كه در شهر سامرّاء ، سكونت داشتند ، به ميان آمد ، و همچنين دربارهء صلاح و فساد و موقعيّت و مذهب آنها در نزد خليفه ، گفتگو شد .
احمد بن عبيد اللّه ( عامل خليفه در قم ) گفت : من در شهر سامرّاء ، در ميان علويان ، هيچ كس را نديدم و نشنيدم كه در خلق و خوى ، خويشتندارى ، بزرگوارى و كمالات وجود ، در نزد خاندانش و در نزد خليفه و همهء بنى هاشم ، همانند حسن بن على ( امام حسن عسكرى عليه السّلام ) باشد ، همه او را بر بزرگان و پيران و شيوخ ، مقدّم مىداشتند ، و همچنين سپاهيان ، وزيران ، نويسندگان و عوام مردم ، او را بر ديگران ترجيح مىدادند .
احمد ( عامل خليفه ) مىگويد : من روزى بالاى سر پدرم [ عبيد اللّه بن خاقان كه از رجال طراز اوّل دولت بود ] ايستاده بودم ، در آن روز پدرم جلوس كرده بود ، و