تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 496

مساهمون:

ص٤٩٦
عبادت را بر چنان دلها ، تحميل نكنيد ] . 7 - قلب الاحمق فى فمه ، و فم الحكيم فى قلبه : « قلب آدم احمق در دهان اوست ، و دهان آدم حكيم در قلبش مىباشد » [ احمق سخن مىگويد ، بعد فكر مىكند كه آيا صلاح بود يا نه ، ولى حكيم ، نخست فكر مىكند ، بعد سخن مىگويد ] . 8 - لا يشغلك رزق مضمون عن عمل مفروض : « رزقى كه خدا ضامن آن شده ، تو را مشغول نسازد ، به جاى عملى كه براى تو واجب شده است » . 9 - ليس من الادب اظهار الفرح عند المحزون : « اظهار شادى نزد غمگين ، نشانهء بىادبى است » . [ به گفتهء سعدى :
چو بينى يتيمى سرافكنده پيش * مزن بوسه بر روى فرزند خويش
] 10 - رياضة الجاهل و ردّ المعتاد عن عادته كالمعجز : « تربيت و رام نمودن شخص جاهل ، و برگرداندن صاحب عادت ، از عادت خود ، مانند معجزه است » . 11 - التّواضع نعمة لا يحسد عليها : « تواضع ؛ نعمتى است كه مورد حسد مردم نمىشود » . 12 - لا تكرم الرّجل بما يشقّ عليه : « احترام نكن شخص را به چيزى كه براى او سخت و دشوار است » . 13 - من وعظ اخاه سرّا فقد زانه ، و من وعظ علانية فقد شانه : « كسى كه برادر دينى خود را در پنهانى موعظه كرد ، او را آراسته است ، و كسى كه آشكارا او را موعظه كرد ، او را زشت كرده است » . 14 - ما اقبح بالمؤمن تكون له رغبة تذلّه : « چقدر زشت است كه مؤمن ، رغبت و ميل به چيزى داشته باشد كه او را خوار كند » .
أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 496 | الشيخ عباس القمي / اشتهاردى