15 - لو عقل اهل الدّنيا خربت
: « اگر مردم دنيا راه عقل و انديشيدن را مىپيمودند ، دنيا ويران مىشد » [ يعنى دنياى مادّى منهاى معنويّت را از بين مىبردند ] .
16 - انّ للجود مقدارا ، فان زاد عليه فهو سرف و للحزم مقدارا ، فان زاد عليه فهو جبن
: « همانا جود و بخشش اندازه دارد ، كه اگر بر آن افزوده شود ، اسراف است ، و نيز دورانديشى و احتياط ، اندازه دارد كه اگر از آن بگذرد ، به ترس ، تبديل مىشود » .
17 - انّ للاقتصاد مقدارا ، فاذا زاد عليه فهو بخل ، و للشّجاعة مقدارا ، فان زاد عليه فهو تهوّر
: « ميانه روى در مصرف زندگى اندازه دارد ، كه اگر بر آن بيفزايد ، بخل است ، و براى شجاعت اندازه است ، كه اگر از آن بگذرد ، تهوّر ( و بىباكى ) است » .
18 - كفاك ادبا لنفسك ؛ تجنّبك ما تكره من غيرك
: « همين ادب براى تو كافى است كه از آنچه بر ديگران نمىپسندى ، دورى كنى » .
19 - حسن الصّورة جمال ظاهر ، و حسن العقل جمال باطن
: « صورت زيبا ، زيبائى ظاهرى است ، و زيبائى عقل و خرد ، زيبائى باطنى است » .
20 - من آنس باللَّه استوحش من النّاس
: « كسى كه با خدا مأنوس شود ، از مردم وحشت مىكند » .
[ به گفتهء سعدى :
از آنگه كه يارم كس خويش خواند * دگر با كسم آشنائى نماند
گر از هستى خود خبر داشتى * همه خلق را نيست پنداشتى
] 21 - من اكثر المنام رأى الاحلام
: « كسى كه زياد بخوابد ، خوابهاى پريشان مىبيند »
يعنى : دنيا طلب ؛ مانند كسى است كه در خواب است ، و آنچه از دنيا بدست آورده ، مانند خواب پريشانى است كه ديده است .
22 - جعلت الخبائث فى بيت ، و الكذب مفاتيحها