مىتواند خدا را عبادت كند » .
روايت شده : كه امام كاظم عليه السّلام در حال سجده ، از دنيا رفت .
پيروى ابن ابى عمير از امام كاظم عليه السّلام
جماعتى از كسانى كه امام كاظم عليه السّلام را ديدند يا با او ملاقات نمودند ، در عبادت و سجدههاى طولانى از آن حضرت ، پيروى نمودند . يكى از آنها « محمّد بن ابى عمير » مرد مورد اطمينان و بلند مقامى كه پيوند تنگاتنگى با خدا داشت .
فضل بن شاذان مىگويد : به عراق رفتم ، در آنجا ديدم : مردى رفيق خود را چنين سرزنش مىكرد : « تو شخص عيالمند هستى ، و براى تأمين معاش آنها نياز به كار و كسب دارى ، و من در مورد كور شدن چشمهايت به خاطر سجدههاى طولانيت ، نگران هستم » ، وقتى كه زياد او را سرزنش كرد ، رفيقش به او گفت : « واى بر تو ، در سرزنش من ، زياد حرف زدى ، اگر بنا باشد بر اثر سجدهء طولانى ، چشم كسى كور گردد ، سزاوار بود كه چشم « ابن ابى عمير » كور شود ، تو چه گمان مىبرى دربارهء كسى ( ابن أبى عمير ) كه پس از نماز صبح ، سر به سجدهء شكر گذاشت و تا ظهر ، سر از سجده برنداشت .
فضل بن شاذان مىگويد : روزى پدرم دستم را گرفت و مرا نزد ابن ابى عمير برد ، در اطاقى كه در طبقهء بالا بود ، به حضور ابن أبى عمير رسيديم ، جمعى از بزرگان ، آنجا بودند و او را احترام مىكردند ، به پدرم گفتم : « اين شخص كيست ؟ » گفت : ابن عمير است . گفتم : « همان مرد صالح و عابد ؟ » گفت : آرى .
دگرگونى كنيز زيباچهره و مرگ او
روايت شده : هارون ، كنيزى خردمند و زيباچهره و خوشاندام را ( در ظاهر ) براى خدمتگزارى به زندان نزد امام كاظم عليه السّلام فرستاد ، و شخصى