فرازهائى از گفتار امام كاظم عليه السّلام
1 - امام كاظم عليه السّلام به يكى از شيعيانش فرمود :
اى فلان ! اتّق اللّه ، و قل الحق و ان كان فيه هلاكك ، فانّ فيه نجاتك . اى فلان ! اتّق اللّه ودع الباطل ، و ان كان فيه نجاتك فانّ فيه هلاكك
: « اى فلانى ! تقواى الهى پيشهء خود ساز ، و حقّ بگو ، هر چند ( در ظاهر ) هلاكت تو در آن باشد ، زيرا در حقيقت ، نجات تو ، در آن است .
اى فلانى ! تقواى الهى پيشهء خود كن ، و باطل را رها ساز ، هر چند ( در ظاهر ) آن باطل ، موجب نجات تو گردد ، زيرا كه در حقيقت ، هلاكت تو در آن است » .
2 - امام كاظم عليه السّلام در كنار قبرى حاضر شده بود ، به حاضران فرمود :
انّ شيئا هذا آخره لحقيق ان يزهد فى اوّله ، و انّ شيئا هذا اوّله ، لحقيق ان يخاف آخره
: « همانا دنيائى كه پايانش اين ( قبر ) باشد ، سزاوار است كه در آغازش نسبت به آن زهد و پارسائى شود ، و همانا آخرتى كه اين ( قبر ) آغاز آن است ، سزاوار است كه از آخرش بيمناك شد » .
مؤلّف گويد : اين سخن نظير سخن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است ، كه روايت شده : « براء بن عازب » گفت : ما در محضر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بوديم ، ناگاه نگاه آن حضرت ، به گروهى افتاد ، فرمود : « اينها چرا اجتماع كردهاند ؟ » .
شخصى عرض كرد : « مشغول كندن قبر هستند » .