تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
گفت : من هنگام وفات امام صادق عليه السّلام در محضر آن حضرت بودم ، از هوش رفت ، وقتى كه به هوش آمد فرمود : به « حسن افطس [ حسن پسر على اصغر بن امام سجّاد عليه السّلام ] هفتاد دينار بدهيد ، و به فلانى و فلانى ، فلان مقدار بدهيد . . . من عرض كردم : « آيا به حسن افطس كه قبلا با كارد بزرگ به شما حمله كرد و مىخواست شما را بكشد ، پول بدهيم ؟ » . فرمود : آيا مىخواهى از افرادى [ از صاحبان انديشه ] نباشم كه خداوند در تمجيد آنها مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ
: « و آنها كه پيوندهائى را كه خدا به آن امر كرده است برقرار مىدارند ، و از پروردگارشان مىترسند ، و از بدى حساب ( روز قيامت ، بيم دارند ) » « 1 » . آرى ، اى سالمه ! خداوند متعال ، بهشت را آفريد ، آن را پاكيزه نمود ، و بوى آن را خوش گردانيد ؛ و انّ ريحها يوجد من مسيرة الفى عام ، و لا يجد ريحها ؛ عاقّ و لا قاطع رحم : « و همانا بوى بهشت تا فاصلهء مسير كه در دو هزار سال پيموده مىشود ، مىرسد ، ولى همين بوى بهشت را انسانى كه پدر و مادرش را بيازارد و يا قطع رحم كند ، استشمام نخواهد كرد » .

3 - مكافات سبك شمردن نماز

به روايت شيخ صدوق ( ره ) ابو بصير مىگويد : پس از شهادت امام صادق عليه السّلام نزد امّ حميده [ كنيز امام صادق عليه السّلام ] براى عرض تسليت رفتيم ، گريه كرد و ما نيز از گريهء او گريه كرديم ، سپس گفت : « اى ابا محمّد
هامش
( 1 ) رعد - 21