نگاهى به عبادات امام سجّاد عليه السّلام
به امام سجّاد عليه السّلام « ذو الثّفنات » ( صاحب پينههاى زانو ) مىگفتند ، زيرا « ثفنات » جمع « ثفنه » به معنى زانو است ، و سجدههاى طولانى امام سجّاد عليه السّلام روى زانوانش اثر عميق كرده بود .
زهرى [ دانشمند معروف عصر آن حضرت ] مىگويد : « در ميان بنى هاشم ، شخصى را برتر از امام سجّاد عليه السّلام نديدم » .
امام باقر عليه السّلام فرمود : « پدرم امام سجّاد عليه السّلام در يك روز ، هزار ركعت نماز مىخواند »
روايت شده : آن حضرت ، داراى پانصد درخت خرما بود ، در كنار هر درختى ، دو ركعت نماز مىخواند ، [ و بر اثر اندام لاغرى كه داشت ] باد آن حضرت را مانند خوشهء گندم حركت مىداد ، و هرگاه وضو مىگرفت ، رنگش زرد مىشد .
خانوادهاش به او مىگفتند : « اين چه حالى است كه هنگام وضو بر تو عارض مىشود ؟ » .
در پاسخ مىفرمود :
أ تدرون بين يدى من اريد ان اقوم
: « آيا مىدانيد كه در پيشگاه چه كسى مىخواهم بايستم ؟ ! » .
ابن عايشه مىگويد : هنگامى كه امام سجّاد عليه السّلام از دنيا رفت ، مردم مدينه مىگفتند : « از وقتى كه على بن الحسين عليه السّلام از دنيا رفته ، صدقهء پنهانى از ميان رفته است »
هنگامى كه آن بزرگوار از دنيا رفت و بدنش را براى غسل ، برهنه نمودند ، پينهها و خراشهائى را در پشتش مشاهده نمودند ، گفته شد اين خراشها نشانهء چيست ؟ جواب دادند : اين خراشها ، نشانهء آن است كه آن حضرت شبها انبانهاى