ناميده ميشوند . اين ناحيه ملك خوانين سگوند است كه بيرون رانده شدهاند . در سپتامبر 1917 اين دره از سياه چادرهاى زيد على و بارونى از تيره مال اسد از طايفه بيرانوند چون سطحى خالدار به نظر مىرسيد . تپههاى كم ارتفاعى كه در دو طرف دره قرار دارند نزديك بهم هستند و در فاصله پانزده مايلى جاده همچنان به طرف شمال شرقى پيش رفته و از گردنه چرخ سوند كه از آن نهرى جاريست و به هورو مىپيوندد ميگذرد . سپس رودخانهء هورو ( در سپتامبر 1917 آب آن 2 پا بود ) را قطع نموده و از آنجا در امتداد جلگه وسيع و هموار كاسيان پيش ميرود . و در حدود بيست مايل از دامنهء تپههاى كمارتفاع گذشته به طرف درهء تنگ و پرآب چقابك 65 پيش رفته و در دامنهء كوه امتداد مييابد .
سربالائى گردنهء پونه شديد و بالا رفتن از آن مشكل است اما با كاروان ميتوان بر اين دشوارىها چيره شد ولى پائين رفتن از آن كه در فاصلهء دورى قرار دارد چندان سخت نيست . جاده سپس از تنگ دينارآباد ميگذرد و به صورت راهى باريك از دامنهء كوه كه نهرى در ته آن جاريست بجلو پيش ميرود . چادرهاى منفرد و دهكده - هاى شعبان شاهوردى از تيرههاى بيرانوند كه از اكتبر تا زمستان اشغال ميگردند ديده مىشود . در بيست و هشت مايلى جلگه سيلاخور از روى زمينهاى مرتفع و دامنهء تپههاى بروجرد جادهء خوبى در حدود سى و هشت مايل كشيده شده است .
راههاى ديگر :
( الف ) بعد از عبور از تنگ زاهد راه ديگرى از دره دراز به طرف مشرق پيچ مىخورد و سپس از دره ساقى ، دوليسگان 66 ، سيچ 67 به طرف شمال امتداد يافته و در دينارآباد به جاده ميپيوندد .
( ب ) در غرب جادهاى كه در بالا توضيح داده شد از طريق دره دوزن 68 ، سراب دره ، چقلبندى ، بابا على ، بيدهل ، تنگ كوش - گرومله تخت ، پل كن راهى وجود دارد كه گفته مىشود هموار است .
( ج ) از بالاى گردنه پونه راهى به سمت شمال به طرف تنگ بزهل و سيلاخور كشيده شده .
يادداشت : يك مسافر تنها اين مسافرت را بايستى تحت