سؤال كردم از قول آن جناب : « وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى » « 1 » . فرمود : « آن ، ايمان است » . ( و ترجمهء آيه اين است كه : و لازم گردانيد - يعنى ثابت ساخت - خداى تعالى ، كلمهاى را كه سبب پرهيزگارى باشد از طغيان و عدوان ) . باب در بيان اخلاص
11 . باب در بيان اخلاص « 2 »
1482 / 1 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از عبداللَّه بن مسكان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى - تعالى - : « حَنِيفاً مُسْلِماً » « 3 » ؛ يعنى : « و ليكن ابراهيم ميلكننده و گردنده بود از عقايد باطله به دين حق ، و گردن گذارنده و اقامتكننده به دين اسلام ، و منقاد [ و مطيع ] اوامر و نواهى » . راوى مىگويد : حضرت فرمود : « يعنى خالص و مخلص بود ، كه چيزى از پرستش بتان در او نبود » . 1483 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابىعبداللَّه ، از پدرش كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : اى گروه مردمان ! جز اين نيست كه خداست و شيطان ، و حق و باطل ، و هدايت و ضلالت ، و راه راست و گمراهى ، و دنيا و شتابان ، و آخرت و آخر كار ، و نيكىها و بدىها ، ( يا ثوابها و گناهان ) ؛ پس آنچه از خوبىها باشد ، از براى خداست و آنچه از بدىها باشد ، از براى شيطان است » . 1484 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط ، از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام ، كه : « اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - مكرّر مى فرمود : خوشا حال كسى كه عبادت و دعا را از براى خدا خالص گرداند ، و دل خويش را مشغول نسازد به آنچه چشمهايش ببيند ، و ياد خدا را فراموش نكند به آنچه گوشهايش بشنود ، و اندوه در سينهاش جا نگيرد به آنچه به غير او عطا شده است » . 1485 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از منقرى ، از سفيان بن عينيه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل « لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا » « 4 » ؛ يعنى :