سؤال كردم از قول آن جناب :
« وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى »
« 1 » . فرمود : « آن ، ايمان است » . ( و ترجمهء آيه اين است كه : و لازم گردانيد - يعنى ثابت ساخت - خداى تعالى ، كلمهاى را كه سبب پرهيزگارى باشد از طغيان و عدوان ) .
باب در بيان اخلاص
11 . باب در بيان اخلاص « 2 »
1482 / 1 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از عبداللَّه بن مسكان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى - تعالى - :
« حَنِيفاً مُسْلِماً »
« 3 » ؛ يعنى : « و ليكن ابراهيم ميلكننده و گردنده بود از عقايد باطله به دين حق ، و گردن گذارنده و اقامتكننده به دين اسلام ، و منقاد [ و مطيع ] اوامر و نواهى » . راوى مىگويد : حضرت فرمود : « يعنى خالص و مخلص بود ، كه چيزى از پرستش بتان در او نبود » .
1483 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابىعبداللَّه ، از پدرش كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : اى گروه مردمان ! جز اين نيست كه خداست و شيطان ، و حق و باطل ، و هدايت و ضلالت ، و راه راست و گمراهى ، و دنيا و شتابان ، و آخرت و آخر كار ، و نيكىها و بدىها ، ( يا ثوابها و گناهان ) ؛ پس آنچه از خوبىها باشد ، از براى خداست و آنچه از بدىها باشد ، از براى شيطان است » .
1484 / 3 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن اسباط ، از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام ، كه : « اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - مكرّر مى فرمود :
خوشا حال كسى كه عبادت و دعا را از براى خدا خالص گرداند ، و دل خويش را مشغول نسازد به آنچه چشمهايش ببيند ، و ياد خدا را فراموش نكند به آنچه گوشهايش بشنود ، و اندوه در سينهاش جا نگيرد به آنچه به غير او عطا شده است » .
1485 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از منقرى ، از سفيان بن عينيه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل
« لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا »
« 4 » ؛ يعنى :
هامش
( 1 ) . فتح ، 26 .
( 2 ) . و اخلاص - به كسر همزه - ، خالص و پاك كردن است ، و با كسى دوستى بىريا داشتن ، و عبادت بىريا كردن ، و دين بىريا داشتن . حاصل آنكه اخلاص ، آن است كه از غير خدا مبرّا باشد ، و روى دل با جناب حق تعالى داشته باشد ، و هر كار كه كند ، و هر گفتار كه گويد ، قطعنظر از خلق كند ، و به مدح و ذمّ ايشان التفات ننمايد . ( مترجم )
( 3 ) . آل عمران ، 67 .
( 4 ) . هود ، 7 ؛ ملك ، 2 .