105 . باب در بيان آنچه خدا فرا گرفته بر مؤمن از صبر كردن يا يارى نمودن بر آنچه به او مىرسد ، در آنچه به آن مبتلى شده است 609
106 . باب در بيان سختى و شدّت بلا و زحمت مؤمن 615
107 . باب در بيان فضل و افزونى نفرات مسلمانان 629
108 . باب 643
109 . باب در بيان اينكه دل را دو گوش است كه فرشته و شيطان در آنها مىدمند 643
110 . باب در بيان روحى كه خدا مؤمن را به آن تقويت داده 645
111 . باب در بيان گناهان 647
112 . باب در بيان گناهان كبيره 665
113 . باب در بيان كوچك شمردن گناهان 691
114 . باب در بيان اصرار بر گناه 693
115 . باب در بيان اصول كفر و اركان آنها 695
116 . باب در بيان ريا 701
117 . باب در بيان طلب رياست و مهترى 711
118 . باب در بيان طلب دنيا به عمل آخرت ( به طور فريب و روباهبازى ) 713
119 . باب در بيان آنكه عدل ، يعنى كار حق و درستى را وصف مىكند و خود به غير آن عمل مىنمايد 715
120 . باب در بيان ستيزه و گفتگو و جدال و دشمنى كردن با مردم 717
121 . باب در بيان خشم گرفتن 719
122 . باب در بيان حسد و بدخواهى مردمان 727
123 . باب در بيان عصبيّت 731
124 . باب در بيان بزرگى و تكبّر كردن 733
125 . باب در بيان عجب و از خود خوش آمدن 741
126 . باب در بيان دوستى دنيا و حرص داشتن بر آن 745
127 . باب در بيان طمع 755
128 . باب در بيان درشتى نمودن 755
129 . باب در بيان بدخويى 757
130 . باب در بيان سبكى و تنگى 757
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 764
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٦٤