تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 399

مساهمون:

ص٣٩٩
جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه :
« الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ »
. فرمود كه : « اين آيه در باب رحم آل محمد عليهم السلام نازل شده ، و گاه است كه در باب خويشِ تو مىباشد » . بعد از آن فرمود كه : « البتّه از [ دسته ] آن مباش كه در شأن چيزى مىگويند كه در يك چيز است » . « 1 » 2002 / 29 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن ابىعبداللَّه ، از محمد بن على ، از ابوجميله ، از وصّافى ، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه او را شاد مىكند ، كه خدا در عمرش بكِشد و آن را دراز گرداند ، و از برايش در روزى گشايش دهد ، رحم خود را پيوند كند ؛ زيرا كه در روز قيامت رحم را زبانى است در نهايت فصاحت و بلاغت ، و عرض مىكند كه : اى پروردگار من ! هر كه به من پيوسته ، به او بپيوند ، و هر كه از من بريده ، از او ببر ؛ پس مردى كه در راهِ خير ديده مىشود و به ظاهر خوب مىنمايد ، ناگاه رحمى كه آن را قطع كرده به نزد او مىآيد ، و او را به اسفل قعر جهنّم مىافكند ، كه در جهنّم جايى از آن پايين‌تر و ته‌تر نباشد » . 2003 / 30 . على بن محمد ، از صالح بن ابىحمّاد ، از حسن بن على ، از صفوان ، از جهم بن حميد روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : مرا خويشانى باشند بر غير امر من ، و با من هم‌مذهب نيستند . آيا ايشان را بر من حقّى است ؟ فرمود : « آرى ، حقّ رحم چنان است كه هيچ چيز آن را قطع نمىتواند كرد ، و چون بر امر و اعتقاد تو باشند ، ايشان را دو حق باشد : يكى حقّ رحم ، و ديگرى حقّ اسلام » . 2004 / 31 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن‌محبوب ، از اسحاق بن عمّار روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه صلهء رحم و نيكى ، حساب را سهل و آسان مىگرداند ، و از گناهان نگاه مىدارند ؛ پس رحم‌هاى خود را پيوند كنيد ، و با برادران خود نيكى به جا آوريد ، و هر چند كه به خوش سلامى و ردّ جواب آن باشد » . 2005 / 32 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از عبدالصمد بن بشير روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « صلهء رحم ، حساب را سهل و آسان
هامش
( 1 ) . و مراد اين است كه آيه شامل ارحام همهء مؤمنان است ، پس به اختصاص آن قائل مشو . و از اينجا معلوم مىشود كه آنها كه خصوص مورد را مخصّص آيه نمىدانند ، و آن را حمل بر عموم مىكنند ، درست فهميده‌اند . ( مترجم )