از نسخ كافى ، از ارقم كوفى ) ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر خاندانى كه بهرهء خويش را از رفق عطا شدند ، خدا در باب روزى بر ايشان وسعت داد . و رفق در اندازه كردن معيشت و اسباب زندگانى ، بىزياده و نقصان ، از وسعت در مال و كثرت آن بهتر است . و رفق چيزى از آن درنماند ، و اسراف كردن چيزى با آن باقى نماند . به درستى كه خداى عز و جل صاحب رفق است ، و رفق را دوست مىدارد » .
1856 / 10 . على بن ابراهيم روايت كرده است و آن را مرفوع ساخته ، از صالح بن عقبه ، از هشام بن احمر ، از امام موسى كاظم عليه السلام كه گفت : حضرت به من فرمود - در حالى كه ميان من و مردى از اهل سنّت سخنى جارى شده بود - كه : « با ايشان نرمى كن ؛ زيرا كه كفر يكى از ايشان در خشم او است . و هيچ خوبى نيست در كسى كه كفرش در خشمش باشد ، كه به محض خشم ، شروع كند در كفر گفتن » .
1857 / 11 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از على بن حسّان ، از موسى بن بكر ، از ابوالحسن حضرت امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود : « رفق نصف زندگانى است » .
1858 / 12 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه خدا رفق را دوست مىدارد و بر آن يارى مىدهد ؛ پس چون بر حيوانهاى لاغر سوار شويد ، آنها را در منزلهاى خودشان فرود آوريد ؛ پس اگر زمين خشك و بىگياه باشد ، از آن دور شويد و منزل مكنيد ، و اگر زمين پر گياه باشد ، آنها را در منزلهاى ايشان فرود آوريد » .
1859 / 13 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابىعبداللَّه ، از عثمان بن عيسى ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : اگر رفق آفريدهاى بود كه ديده مىشد ، چيزى از آنچه خدا آفريده از آن نيكوتر نبود » .
1860 / 14 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از ابنفضّال ، از ثعلبه ، از آنكه او را حديث كرده ، از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود :
« به درستى كه خدا صاحب رفق است و رفق را دوست مىدارد . و از جملهء رفقِ آن جناب نسبت به شما ، بيرون كشيدن كينهها و مضادّه و مخالفت دلهاى شما است از آنها به رفق و نرمى ؛ چنان كه شمشير از غلاف مىكشند ؛ زيرا كه آن جناب اراده مىفرمايد كه بنده را از
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 315
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣١٥