فرمود كه : اى موسى ! اكنون مرا شكر كردى ، در هنگامى كه دانستى كه آن شكر ، از من است » .
1742 / 28 . ابنابىعمير ، از ابنرئاب ، از اسماعيل بن فضل روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « چون صبح و شام كنى ده مرتبه بگو كه : اللهُمَّ ما أَصْبَحْتُ لى مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ عافِيَةٍ فى دينٍ أَوْ دُنْيا فَمِنْكَ وَحْدَكَ ، لاشَريكَ لَكَ ، لَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ بِها عَلَىَّ يا رَبِّ حَتَّى تَرْضى وَبَعْدَ الرِّضا ؛ يعنى : « بار خدايا ! آنچه صبح كردهام كه با من است ، هر ناز و نعمت يا سلامت و عافيت در امر دين يا دنيا ، پس همهء آنها از تو است ، در حالتى كه تنهايى و تو را شريكى نيست . و تو را است ستايش و تو را است سپاس ، به سبب آنها بر من . اى پروردگار من ! تا آنكه تو خوشنود شوى و بعد از خوشنودى » . و حضرت فرمود : « به درستى كه تو هرگاه اين را بگويى ، به جا آوردهاى شكر آنچه را كه خدا به آن بر تو انعام فرموده در آن روز و در آن شب » .
1743 / 29 . ابنابىعمير ، از حفص بن بخترى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « چون نوح عليه السلام صبح مىكرد ، اين دعا را كه ( در حديث سابق ) مذكور شد مىخواند ، و به اين سبب بندهء شاكر ناميده شد » . و فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه خدا را تصديق كند ، نجات يابد » .
1744 / 30 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از منقرى ، از سفيان بن عيينه ، از عمّار دُهَنى روايت كرده است كه گفت : شنيدم از حضرت على بن الحسين عليهما السلام كه مىفرمود :
« به درستى كه خدا دوست مىدارد هر دلى را كه اندوهناك باشد ، و هر بندهء شاكرى را دوست مىدارد . خداى - تبارك و تعالى - در روز قيامت به بندهاى از بندگان خود مىفرمايد كه : آيا فلانى را شكر كردى ؟ عرض مىكند كه : اى پروردگار من ! بلكه تو را شكر كردم . حق تعالى مىفرمايد كه : مرا شكر نكردى ، به جهت آنكه او را شكر نكردى » . بعد از آن حضرت فرمود كه : « شكركنندهترين شما از براى خدا ، شكركنندهترين شما است از براى مردمان » .
باب در بيان خوشخلقى
49 . باب در بيان خوشخلقى
1745 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از جميل بن درّاج يا صالح ، ( بنابر اختلاف نسخ كافى ) از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه كاملترين مؤمنان از روى ايمان ، آن است كه