خُلقش از همهء ايشان خوشتر باشد » .
1746 / 2 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از وشّاء ، از عبداللَّه بن سنان ، از مردى از اهل مدينه ، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : روز قيامت در ترازوى اعمال مردى چيزى گذاشته نمىشود كه بهتر باشد از خوشخلقى » .
1747 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از ابوولّاد حنّاط ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « چهار چيز است كه هر كه آنها در او باشد ، ايمانش كامل و تمام است ، و اگر از فرق سر تا قدمش گناهان باشد ، كثرت گناه آن را ناقص و تمام نكند » . و فرمود كه : « آنها راستى و اداى امانت و حيا و خوشخلقى است » .
1748 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از ابنمحبوب ، از عنبسهء عابد كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه : « مؤمن بر خداى عز و جل وارد نمىشود و پيش نمىآيد با عملِ بعد از واجبات ، كه دوستتر باشد به سوى خداى - تعالى - ، از اينكه مردم را به خلق نيك خود فراگيرد » ( كه خلقش به هر كسى برسد و با هيچكس كجخلقى نكند ) .
1749 / 5 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از صفوان ، از ذريح ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : به درستى كه از براى صاحبِ خلق خوش است ، مانند اجر روزهدارى كه به عبادت ايستاده باشد » .
1750 / 6 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بيشتر چيزى كه امّت من به سبب آن داخل بهشت مىشوند ، پرهيز كردن است از نافرمانى خدا و خوشخلقى » .
1751 / 7 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از حسين احمسى و عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه خلق خوش گناه را مىگدازد و نابود مىگرداند ؛ چنان چه آفتاب شبنم را مىگدازد و نابود مىسازد » .
1752 / 8 . از او ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 271
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٧١