تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 922

مساهمون:

ص٩٢٢
كيفر است ) نسبت به كسى كه به آنان ستم كند ) . ( 1 ) اين مهرى است كه خدا با ما داشته وثروتى است كه ما را بدان بي نياز فرموده ودرباره آن به پيامبر خود سفارش كرده است ، واز زكات براي ما بهره اى قرار نداد ، زيرا خداوند رسول خود وما خاندان را گرامى تر از آن داشته كه از چرك أموال مردم طعمه ما سازد . پس اين مردم خدا ورسول خدا را تكذيب كردند وكتاب خدا را كه به حق ما گوياست انكار نمودند ، وما را از حقوقى كه خدا براي ما مقرر داشته ممنوع ساختند ، آرى خاندان هيچ پيامبرى از دست امتش آن اندازه كه ما پس از پيامبر خود صلى الله عليه وآله وسلم از اين أمت مصيبت كشيديم مصيبت نكشيدند ، واز خداوند عليه كساني كه بر ما ستم كردند يارى مى خواهيم ، ولاحول ولا قوة الا بالله العلي العظيم . ( 2 ) ما در اينجا به شرح دو بخش از اين خطبه كه با مظلوميت آن امام عليه السلام مناسبت دارد مىپردازيم وخوانندگان گرامى را براي شرح ساير بخشها به كتاب وافى جزء 14 ص 15 وشرحهاى كتاب روضه كافى ، ذيل حديث 21 ارجاع مى دهيم .

توضيحي درباره فدك

ياقوت گويد : فدك - به فتح فاء ودال - است ، ابن دريد گفته است : فدكت القطن تفديكا يعنى پنبه را زدم . وفدك دهى است در حجاز كه دو يا سه روز راه با مدينه فاصله دارد . خداوند در سال هفتم هجرى آن را از راه صلح نصيب رسول خود صلى الله عليه وآله وسلم فرمود ، بدين قرار كه چون رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به خيبر وارد شد وقلعه هاى آن را فتح كرد وتنها سه قلعه باقي مانده بود ومحاصره آنان تنگ شد و
هامش
( 1 ) - سوره حشر / 7 . ( 2 ) - روضه كافى 1 / 59 - 63 . وافى ، جزء 14 ، ص 14 .