تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 921

مساهمون:

ص٩٢١
قرآن واجراى طلاق طبق قرآن وسنت وا دارم ، 22 ) وزكات را از همه اصنافش طبق مقررات آن دريافت كنم ، 23 ) ووضو وغسل ونماز را به وقت وقانون وجايگاه اصلى آنها بازگردانم ، 24 ) وأهل نجران را به جاى خودشان بازگردانم ، 25 ) وأسيران فارس وملتهاى ديگر را به مقررات كتاب خدا وسنت پيامبرش بازگردانم ، آيا قشونم از گرد من نمىپاشند ؟ به خدا سوگند كه من به مردم فرمان دادم كه در ماه رمضان تنها نماز واجب را به جماعت گزارند وبه آنها اعلام كردم كه جماعت در نماز نافله بدعت است ، شيون وفرياد جمعى از قشونم كه در ركاب من مى جنگيدند بلند شد كه اى مسلمانان ، سنت عمر دگرگون شد ! على ما را از نماز نافله ماه رمضان باز مى دارد ! ومن ترسيدم كه در يك سو از لشگرم شورشى به پا كنند . من از دست اين أمت از نظر تفرقه وپيروى از پيشوايان گمراهى وخوانندگان به سوى آتش چه كشيدم ! من از اين خمس سهم ذي القربى را عطا مى كنم ، زيرا خداوند فرموده : ( بايد اين سهم ها را بدهيد ) اگر به خدا وبه آنچه در روز تميز حق از باطل ، روزى كه دو گروه اسلام وكفر با هم روبرو شدند ( روز بدر ) بر بنده خود نازل كرديم ايمان داريد ) . ( 1 ) به خدا سوگند كه مقصود از ذي القربى ما هستيم كه خداوند ما را قرين خود ورسول خود ساخته وفرموده : ( آنچه را خدا به رسول خود از أهل آباديها بهره كرد ) از آن خدا ورسول وخويشاوندان نزديك ويتيمان وتهىدستان ودر راه ماندگان ( از ما خاندان پيامبر ) است ، تا اين كه دست گردان ميان توانگردان شما نباشد ، وآنچه را رسول به شما داد بگيريد واز آنچه شما را از آن نهى كرد دست باز داريد ، واز خدا ( در ستم به خاندان محمد ) بپرهيزيد ، كه خدا سخت
هامش
( 1 ) - سوره انفال / 41 .