تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 912

مساهمون:

ص٩١٢
رسيدند وپس از آن همه سختى وگرسنگى ثروتمند شدند ، از اين رو آنچه را از اسلام زشت وناپسند مى دانستند در نظرشان نيكو جلوه نمود واضطرابى كه از دين در دل داشتند به ثبات مبدل گشت وگفتند اگر اين دين حق نبود چنين نمى شد ( واين فتوحات به دست نمى آمد ) ، ولى باز هم اين فتوحات را ( نه از اسلام كه ) از بركت درست انديشى وحسن تدبير اميران خود دانستند در حالي كه خود آنها همه چيز خود را از همين فتوحات داشتند ، از همين رو در نظر مردم گروهى باهوش وبا لياقت ، وگروهى منزوى وبي عرضه شناخته شدند ، وما از دسته دوم بوديم كه بي نام مانديم وآتشمان به سردى گراييد ونام وآوازه مان از ميان رفت تا آنجا كه روزگار اندك اندك ما را در خود هضم كرد وسألها با رنج ومحنت گذشت وبسيارى از سرشناسان مردند وبسيارى از ناشناسان سر بر آوردند وديگر چه اميدى به كودكان آينده مى رود ؟ ! بي شك رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم كه مى دانيد مرا به خود نزديك ساخت به جهت خويشاوندى من با وى نبود بلكه به خاطر جهاد ويك دلى من با حضرتش بود ، آيا فكر مى كنى اگر فرزندى داشت كه مانند من عمل مى كرد أو را به مانند من به خود نزديك نمى ساخت ؟ ودر اين صورت باز هم اين تقرب نه مايه بهره مندى ومنزلت بلكه سبب محروميت ومظلوميت أو مى گشت . خداوندا ، تو مى دانى كه من خواهان حكومت وسرافرازى به ملك ورياست نيستم ، بلكه تنها خواهان انجام حدود واداى شرع تو وقرار گرفتن هر چيز در جاى خود ودرآمد كامل ورساندن درست آن به اهلش وحركت در راه پيامبر تو وارشاد گمراهان به أنوار هدايت تو مى باشم . ( 1 ) 21 - وفرمود : قريش هر كينه اى كه از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به دل داشت آشكارا
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغة 20 / 299 .