فضل ومقام أو از دلهاى مردم جز اندكى از آنان پاك شود . ( 1 )
19 - آن حضرت در شكايت ودادخواهى از قريش فرمود : خداوندا ، داد مرا
از قريش بگير ، كه آنها شرور ونيرنگها براي رسول تو در دل داشتند ولى موفق
نشدند واز اجراى آنها ناتوان ماندند وتو مانع آنها شدى ، پس همه حمله ها
وعقده هاى خود را بر سر من ريختند ! خداوندا ، حسن وحسين را نگه دار وتا من
زنده أم تبهكاران قريش را بر آنان مسلط مساز ، وپس از مرگ من هم تو خود
مراقب آنها خواهى بود وتو بر هر چيز گواهى . ( 2 )
20 - مردى به آن حضرت گفت : اى اميرمؤمنان ، فكر مى كنيد اگر رسول
خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرزند پسرى از خود به يادگار مى گذاشت وبه حد بلوغ ورشد
مى رسيد آيا عربها زمام خود را به أو مى سپردند ؟ فرمود : نه ، بلكه اگر مانند من
عمل نمى كرد ( وتسليم نمى شد ) أو را مى كشتند ، عربها كار محمد صلى الله عليه وآله وسلم را خوش
نداشتند وبه أو نسبت به آنچه خداوند از فضل خود به أو داده بود حسد مى بردند ،
ودر مدت درازى كه حضرت در ميان آنها بود با آن همه نيكى كه در حق آنان
روا داشت باز به همسر أو تهمت زدند وشتر حضرتش را رم دادند ودر زمان
حيات آن حضرت هم رأى شدند كه نگذارند پس از مرگ أو كار به دست
خاندان أو افتد ، واگر نه اين بود كه قريش از نام آن حضرت استفاده مى كرد ونام
أو را وسيله رسيدن به رياست ونردبان عزت وحكومت خود قرار مى داد هرگز
پس از مرگ حضرتش حتى يك روز هم كه شده خدا را نمى پرستيد وارتداد
پيدا مى كرد وبه همان روزهاى أول ودوران پيشين خود باز مى گشت .
سپس خداوند فتوحاتى براي آنان پيش آورد كه پس از تنگدستى به نوايى
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغة 8 / 16 .
( 2 ) - همان 20 / 289 .