تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 892

مساهمون:

ص٨٩٢
رسول خدا ، چه اندازه اين آسمان نيل گون وزمين تيره در نظرم زشت جلوه مى كند ، اندوهم هميشگى است وشبم به بيدارى مىگذرد ، وغم از دلم رخت نمى بندد تا خداوند خانه اى را كه تو در آن أقامت دارى برايم برگزيند ، غصه اى دارم جگر سوز واندوهى شور انگيز ، چه زود ميان ما جدايى افتاد ، وتنها به خدا شكايت مى برم . به همين زودى دخترت از همدست شدن امتت بر پايمال كردن أو تو را خبر مى دهد ، پس به اصرار از أو بپرس وأحوال را از أو جويا شو ، كه چه بسا سوزها داشت كه در سينه اش مىجوشيد وراهى براي شرح وبسط آن نداشت واكنون خواهد گفت ، وخدا داورى خواهد كرد وأو بهترين داوران است . سلام بر شما سلام وداع كننده اى كه نه خشمگين است ونه دل تنگ ، پس اگر بازگردم از روى دل تنگى نيست واگر بمانم از بدگمانى به آنچه خدا به صابران وعده داده نمى باشد . آه آه ، باز هم شكيبايى مبارك تر وزيباتر است ، واگر بيم غلبه چيره شوندگان نبود براي هميشه در اينجا مى ماندم ودرنگ مى نمودم وبر اين مصيبت بزرگ چون زنان عزيز مرده شيون مى كردم ، در برابر چشم خدا دخترت پنهانى به خاك سپرده مى شود و ( اما آشكارا ) حقش پايمال واز ارثش ممنوع مى گردد با آن كه دير زماني نگذشته وياد تو كهنه نگشته است . اى رسول خدا ، شكايت به خداست وبهترين صبر ودل دارى درباره توست ، درود خدا بر تو وسلام ورضوان خدا بر أو باد . ( 1 ) 3 - مظلوميت علي عليه السلام در شوراى حكومت 16 - ابن أبي الحديد گويد : عمر گفت : ابوطلحه انصارى را فرا خوانيد ، وى را فرا خواندند وآمد ، عمر گفت : اى ابوطلحه چون از دفن من باز گشتيد با پنجاه مرد
هامش
( 1 ) - كافى 1 / 381 .