نيز ، پيامبر فصيح وشيوا سخن بود وعلى نيز ، پيامبر بخشنده ودست ودل باز بود
وعلى نيز ، پيامبر عالم به شرايع وأمور الهى بود ، على هم عالم به فقه وشريعت
وأمور دقيق وغامص الهى بود ، پيامبر در دنيا زاهد مى زيست وحرص بر دنيا
نداشت ودر جمع آورى آن نمى كوشيد ، على هم زاهد در دنيا وترك كننده آن
بود واز لذتهاى آن بهره نمى گرفت ، پيامبر خود را در نماز وعبادت مىگداخت
وعلى نيز ، پيامبر چيزى از أمور عاجل دنيا در نظرش محبوب نبود جز زنان
وعلى نيز همين گونه بود ، پيامبر فرزند زاده عبد المطلب بن هاشم بود وعلى هم از
همين تيره بود وپدر هر دو در ميان ساير فرزندان عبد المطلب فرزند يك پدر
بودند ، پيامبر در دامان أبو طالب پدر على پرورش يافت ونزد أو به منزله يكى از
اولادش به شمار مى رفت وچون بزرگ شد به پاس خدمات أبو طالب على را از
ميان فرزندان وى برگزيد وأو را از كودكى در دامان خود پروريد ، ( 1 ) از اين رو
خلق وخوى هر دو درهم آميخته وسرشت هر دو شبيه يكديگر گرديده . . . ( 2 )
ونيز ابن أبي الحديد اختصاص علي عليه السلام به رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم را از أبو جعفر
نقيب نقل نموده وگويد كه وى گفته است : اين اختصاص از آن روست كه آنها
يك جان در دو پيكر بودند ، پدر ( جد ) يكى ، خانه يكى ، واخلاق هم يگانه
ومناسب يكديگر ، پس هر گاه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم على را بزرگ مى داشت در واقع خود را
بزرگ مى داشت . ( 3 )
هامش
( 1 ) - برگزيدن علي عليه السلام تنها به پاس خدمات أبو طالب نبوده بلكه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم از كودكى علي عليه السلام آثار
رشد وايمان وآينده درخشان را در چهره حضرتش مى ديد از اين رو أو را براي خود برگزيد ودر تربيت أو
كوشيد تا در آينده جانشين وى گردد . ( م )
( 2 ) - شرح نهج البلاغة 10 / 214 .
( 3 ) - همان 8 / 175 .