تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 749

مساهمون:

ص٧٤٩
برچيند از ميان انبوه راههاى باطل ) بر مىچينم . به خاندان پيامبرتان بنگريد وملازم راه وروش آنان باشيد وبه دنبال آنان رويد ، كه هيچ گاه شما را از هدايت بيرون نبرند ودر گمراهى وپستى باز نبرند ، پس اگر آرام گرفتند شما هم آرام باشيد واگر به جنبش آمدند شما هم به جنبش آييد ، وبر آنان پيشى نگيريد كه گمراه مى شويد واز آنان باز نمانيد كه به هلاكت مى رسيد ) . ( 1 ) 5 - وفرموده است : ( وهمانا شما جايگاه مرا نسبت به رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم به سبب خويشاوندى نزديك ومنزلت ويژه مى دانيد ، أو مرا در كودكى به دامن مى نشاند ، به سينه مىچسباند ودر بستر خويش در كنار خود جاى مى داد ، وبدن خود را به من مىساييد وبوى خوش خود را به مشام من مى رساند وغذا را مى جويد ودر دهانم مى نهاد ، أو هرگز دروغى از من نشنيد واشتباه ولغزشى در كار من نديد ) . ( 2 ) ابن أبي الحديد گويد : فضل بن عباس رحمه الله گويد : از پدرم پرسيدم : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم از پسران خود كدام يك را بيشتر دوست مى داشت ؟ گفت : علي بن أبي طالب عليه السلام را گفتم : از پسران خود آن حضرت از تو پرسيدم ، گفت : آن حضرت أو را بيش از پسران خود دوست مى داشت وبه أو مهربان تر بود ، ما نديديم كه از روزگار كودكى على روزى از أو جدا شود . . . ونديديم كه پدرى فرزند خود را آن اندازه كه پيامبر على را دوست مى داشت دوست بدارد ، ونديديم كه فرزندى از پدرش به اندازه على از پيامبر فرمانبردار باشد . ( 3 ) بي شك كسى كه بدين پايه نائل آمده نيست مگر آن كس كه خداوند از لغزشها نگهش داشته واز فتنه ها ايمنش بخشيده واز پليديها پاكيزه اش نموده و
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة ، خطبه 95 . ( 2 ) - همان ، خطبه 190 . ( 3 ) - شرح نهج البلاغة 13 / 200 .